Categories

Andy Harlot Andy

Categories
Lezingen Series Wow & Flutter

Wow & Flutter #4 – Scenario kantelbaar

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 25/03/2020



tekst

Scenario kantelbaar bord vol glas leeg maar wreed. Er zijn nog steeds verschillende dingen die moeten gered worden. Die hebben vermoedelijk ook een verschillende aanpak nodig.


Tom Bessemans
n.v.t.


Scenario kantelbaar bord vol glas leeg maar wreed. Er zijn nog steeds verschillende dingen die moeten gered worden. Die hebben vermoedelijk ook een verschillende aanpak nodig.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-16 09:30

over deze lezing


cover

Vierde aflevering van het Corona dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories

Scenario kantelbaar

Categories
Lezingen Series Voordracht Wow & Flutter

Wow & Flutter #3 – Hoe zou de realiteit nu fout of juist

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans




tekst

Hoe zou de realiteit nu fout of juist ingeschat kunnen worden, als blijkt dat er niet slechts één realiteit bestaat? Hoe zou nu de toekomst juist ingeschat kunnen worden, als er niets zeker is? Als de toekomst zich ogenblik na ogenblik aan onze slechts beperkt functionerende zintuigen openbaart en in dat koppie laat omzetten in een herkenbaar idee. Nu zal onze verbeelding rijkelijk aangevuld worden met geheel nieuwe referentiekaders; grote lijsten waarbinnen een en ander nog enigszins overzichtelijk blijft. Toch eenmaal gewend aan een nieuw plaatje. Het zal niet zijn van ‘Dat zie ik niet graag’, ‘Dit vind ik niet mooi, leuk’, Dat wil ik niet’, ‘Hier kan ik niet mee leven’, ‘Dit is niets voor mij’… Het wordt een nieuw soort aanvaarding. Een nieuwe werkelijkheid, een nieuw besef, dat ook wij kwetsbaar zijn. Even kwetsbaar als die mensen ver van ons af; ver van mijn bed. En zo mag dit gezegde ook meteen de vuilbak op.


Tom Bessemans
n.v.t.


Hoe zou de realiteit nu fout of juist ingeschat kunnen worden, als blijkt dat er niet slechts één realiteit bestaat? Hoe zou nu de toekomst juist ingeschat kunnen worden, als er niets zeker is? Als de toekomst zich ogenblik na ogenblik aan onze slechts beperkt functionerende zintuigen openbaart en in dat koppie laat omzetten in een herkenbaar idee. Nu zal onze verbeelding rijkelijk aangevuld worden met geheel nieuwe referentiekaders; grote lijsten waarbinnen een en ander nog enigszins overzichtelijk blijft. Toch eenmaal gewend aan een nieuw plaatje. Het zal niet zijn van ‘Dat zie ik niet graag’, ‘Dit vind ik niet mooi, leuk’, Dat wil ik niet’, ‘Hier kan ik niet mee leven’, ‘Dit is niets voor mij’… Het wordt een nieuw soort aanvaarding. Een nieuwe werkelijkheid, een nieuw besef, dat ook wij kwetsbaar zijn. Even kwetsbaar als die mensen ver van ons af; ver van mijn bed. En zo mag dit gezegde ook meteen de vuilbak op.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-15 11:43

over deze lezing


cover

Derde aflevering van het Coronadagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories

Hoe zou de realiteit nu fout of juist ingeschat kunnen worden

Categories
Lezingen Voordracht

Vergankelijke schoonheid

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Christian Hoffmann von Hoffmanswaldau
in een lezing van Erik De Smedt
opgenomen op 13/04/2020



tekst

De bleke dood zal met zijn koude hand
Mettertijd langs je zachte borsten strijken /
Het lieflijke koraal van je lippen wijken /
De warme sneeuw van je schouders wordt koud zand /

De zoete vonken van je ogen / de krachten van je hand
Waar al voor valt / zullen met de tijd krachtloos blijken /
Je haar / dat nu nog aan de glans van goud kan reiken /
wordt na dag en jaar slechts een gewone band.

De fraai geplaatste voet / de lieflijke gebaren /
Zullen deels tot stof / deels niets en nietig worden /
Want niemand offert nog aan je goddelijke pracht.

Dit en nog meer ervan moet aan ‘t eind ten onder gaan /
Alleen je hart – dat blijft in eeuwigheid bestaan /
Want de natuur heeft het gemaakt van diamant.

 


Christian Hoffmann von Hoffmanswaldau
n.v.t.


De bleke dood zal met zijn koude hand
Mettertijd langs je zachte borsten strijken /
Het lieflijke koraal van je lippen wijken /
De warme sneeuw van je schouders wordt koud zand /

De zoete vonken van je ogen / de krachten van je hand
Waar al voor valt / zullen met de tijd krachtloos blijken /
Je haar / dat nu nog aan de glans van goud kan reiken /
wordt na dag en jaar slechts een gewone band.

De fraai geplaatste voet / de lieflijke gebaren /
Zullen deels tot stof / deels niets en nietig worden /
Want niemand offert nog aan je goddelijke pracht.

Dit en nog meer ervan moet aan ‘t eind ten onder gaan /
Alleen je hart – dat blijft in eeuwigheid bestaan /
Want de natuur heeft het gemaakt van diamant.

 


Christian Hoffmann von Hoffmanswaldau
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-15 07:20

Vertaling van Vergänglichkeit der Schönheit door Erik de Smedt:

Es wird der bleiche Todt mit seiner kalten Hand
Dir endlich mit der Zeit um deine Brueste streichen /
Der liebliche Corall der Lippen wird verbleichen;
Der Schultern warmer Schnee wird werden kalter Sand /
Der Augen suesser Blitz / die Kraeffte deiner Hand /
Fuer welchen solches faellt / die werden zeitlich weichen /
Das Haar / das itzund kan des Goldes Glantz erreichen /
Tilgt endlich Tag und Jahr als ein gemeines Band.
Der wohlgesetzte Fuß / die lieblichen Gebaerden /
Die werden theils zu Staub / theils nichts und nichtig werden /
Denn opfert keiner mehr der Gottheit deiner Pracht.
Diß und noch mehr als diß muß endlich untergehen /
Dein Hertze kan allein zu aller Zeit bestehen /
Dieweil es die Natur aus Diamant gemacht.

over deze lezing


cover

Christian Hoffmann von Hoffmannswaldau (1616 – 1679) :  Duitse dichter van de Barokperiode bekend om zijn galante stijl met extravagante metaforen, kundige retoriek en onverbloemde erotiek


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Lezingen Series Wow & Flutter

Wow & Flutter #2 – Het viel te verwachten

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans




tekst

Het viel te verwachten. We zeiden al lang dat het zo toch niet kon blijven doorgaan. Eeuwige economische groei die onze planeet hoe langer hoe onleefbaarder maakt. Dat het allemaal al die tijd als een kaartenhuisje is gebouwd. Wat in dit geval toepasselijk is als metafoor voor het einde van een tijdperk. Het was toch soms al zo’n raar zicht, alles perfect op mekaar afgestemd. Een raderwerkje dat met de meest verfijnde technieken tot op een ongekend niveau was gekomen. We verliezen nu in sneltempo een grote hoeveelheid zekerheden. Totale reset. Ontstaat er een onvrijwillig vrijwilligersleger? Je krimpt in elkaar, mekaar maar helemaal alleen. Af en toe voel je iets duwen vanachter je ogen. Warme zoutwater-gloed die je zicht heel even vertroebelt.


Tom Bessemans
n.v.t.


Het viel te verwachten. We zeiden al lang dat het zo toch niet kon blijven doorgaan. Eeuwige economische groei die onze planeet hoe langer hoe onleefbaarder maakt. Dat het allemaal al die tijd als een kaartenhuisje is gebouwd. Wat in dit geval toepasselijk is als metafoor voor het einde van een tijdperk. Het was toch soms al zo’n raar zicht, alles perfect op mekaar afgestemd. Een raderwerkje dat met de meest verfijnde technieken tot op een ongekend niveau was gekomen. We verliezen nu in sneltempo een grote hoeveelheid zekerheden. Totale reset. Ontstaat er een onvrijwillig vrijwilligersleger? Je krimpt in elkaar, mekaar maar helemaal alleen. Af en toe voel je iets duwen vanachter je ogen. Warme zoutwater-gloed die je zicht heel even vertroebelt.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-14 09:45

over deze lezing


cover

Tweede aflevering van het Coronadagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories

Het viel te verwachten.

Vergankelijke schoonheid

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #1 – Het comfort wat je zo gewoon bent geraakt

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans




tekst

Het comfort wat je zo gewoon bent geraakt. Je mag plots zowat alles in vraag stellen. De oude wereld zakt weg onder je schoenen. En ook jij wordt meegezogen. De demonen van onze driften keren zich van kant. Zo’n kentering gaat snel; van het ene moment op het andere. Een moment dat korter of langer is op de klok, maar in realiteit even ver verwijderd van het eindpunt. Als een bal die onderweg is naar de goal en daar tegen de netten zal smakken. Maar geen netten; deze keer worden ze vervangen door andere substanties; kleverig, van onbestemde kleur.


Tom Bessemans
n.v.t.


Het comfort wat je zo gewoon bent geraakt. Je mag plots zowat alles in vraag stellen. De oude wereld zakt weg onder je schoenen. En ook jij wordt meegezogen. De demonen van onze driften keren zich van kant. Zo’n kentering gaat snel; van het ene moment op het andere. Een moment dat korter of langer is op de klok, maar in realiteit even ver verwijderd van het eindpunt. Als een bal die onderweg is naar de goal en daar tegen de netten zal smakken. Maar geen netten; deze keer worden ze vervangen door andere substanties; kleverig, van onbestemde kleur.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-13 10:29

over deze lezing


cover

Eerste aflevering van het Corona-dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Nu is al het gras opgegeten

Nu is al het gras opgegeten

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Bertolt Brecht
in een lezing van Erik De Smedt




tekst

Ja, mijn besten, nu is al het gras opgegeten
en op de continenten doet de ronde dat het leven
niet meer waard is geleefd te worden.
De rassen zijn oud, je mag niets meer van ze verwachten,
de kleine planeet is snel en afgeknaagd
het is allemaal al voorbij,
een tijdlang restte er alleen wat geklets.
We zijn maar een klein laat geslacht van ooggetuigen
en de tijd zal heten:
het rubberen tijdperk.

 


Bertolt Brecht
Ooteoote


Ja, mijn besten, nu is al het gras opgegeten
en op de continenten doet de ronde dat het leven
niet meer waard is geleefd te worden.
De rassen zijn oud, je mag niets meer van ze verwachten,
de kleine planeet is snel en afgeknaagd
het is allemaal al voorbij,
een tijdlang restte er alleen wat geklets.
We zijn maar een klein laat geslacht van ooggetuigen
en de tijd zal heten:
het rubberen tijdperk.

 


Bertolt Brecht
tekstbron: Ooteoote

lezing toegevoegd op 2020-04-09 09:31

Vertaling van Ja, meine Lieben, jetzt ist alles Gras aufgefressen door Erik de Smedt:

Ja, meine Lieben, jetzt ist alles Gras aufgefressen
Und auf den Kontinenten spricht es sich herum, daß das Leben nicht mehr
Wert ist, gelebt zu werden
Die Rassen sind alt, man darf nichts mehr von ihnen erwarten
Der kleine Planet ist flink und abgenagt
Es ist alles schon herum, es blieb nur ein Gerede davon eine Zeitlang
Wir sind nur ein spätes Geschlechtlein von Augenzeugen
Und die Zeit wird heißen
Die Gummizeit


Uit: Bertolt Brecht, Werke. Große kommentierte Berliner und Frankfurter Ausgabe. Band 13 – Gedichte 3. Gedichte und Gedichtfragmente 1913-1927. Suhrkamp Verlag, Frankfurt a.M., 1993.

 

over deze lezing


cover

vertaald door Erik De Smedt


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories

De Allermooiste

Categories
Lezingen Voordracht

Kom! het opene in

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Friedrich Hölderlin
in een lezing van Erik De Smedt




tekst

Kom! het opene in, mijn vriend! wel glanst vandaag slechts weinig
tot hier beneden en eng sluit de hemel ons in.
Noch de bergen noch de kruinen van het woud
zijn opgegaan zoals we hoopten en leeg rust van gezang de lucht.
Droef is het vandaag, gangen en stegen sluimeren en bijna
heb ik de indruk dat het is als in het loden tijdperk.

Mooier moet het zeker worden wanneer

 


Friedrich Hölderlin
Ooteoote


Kom! het opene in, mijn vriend! wel glanst vandaag slechts weinig
tot hier beneden en eng sluit de hemel ons in.
Noch de bergen noch de kruinen van het woud
zijn opgegaan zoals we hoopten en leeg rust van gezang de lucht.
Droef is het vandaag, gangen en stegen sluimeren en bijna
heb ik de indruk dat het is als in het loden tijdperk.

Mooier moet het zeker worden wanneer

 


Friedrich Hölderlin
tekstbron: Ooteoote

lezing toegevoegd op 2020-04-07 02:40

Vertaling van Komm! ins Offene, Freund! door Erik de Smedt:

aus: Der Gang aufs Land

An Landauer

Komm! ins Offene, Freund! zwar glänzt ein Weniges heute
Nur herunter und eng schließet der Himmel uns ein.
Weder die Berge sind noch aufgegangen des Waldes
Gipfel nach Wunsch und leer ruht von Gesange die Luft.
Trüb ists heut, es schlummern die Gäng und die Gassen und fast will
Mir es scheinen, es sei, als in der bleiernen Zeit.
[…]

Schöner freilich muß es , werden wenn

vervolg zie: http://www.teeweg.de/de/varia/hoelder/gang-land.html

over deze lezing


cover

De tekst is een fragment uit de onvoltooide elegie ‘Der Gang aufs Land. An Landauer’ (1800-01, v. 1-6, v. 41) van Friedrich Hölderlin (1770-1843).
Vertaling: Erik de Smedt.


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Kom! het opene in

uit ‘Een man begraaft een boom’

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Shari Van Goethem
in een lezing van Liesbeth Lemmens and Sarah Michaux
met Klaus Pardon (gitaar)
opgenomen op 18/01/2020



tekst

een man begraaft een boom
een vrouw valt voorover in een lege kamer
een andere man rolt landkaarten op
een andere vrouw ligt in een bijna lege kamer
op een halve vrouw na is ze alleen
nog een andere man is alleen
er speelt een kind en een transistorradio
drie meisjes hurken

 

onderaan de trap gaat zij liggen. zij gaat liggen. onderaan de trap
zij blijft liggen. onderaan de trap blijft zij liggen. een jongen komt binnen

komt binnen, stapt wijdbeens over de vrouw heen. zij
blijft liggen. onderaan de trap

onderaan de trap. een jonge vrouw komt binnen. zij blijft liggen. buigt
zich over haar heen. zij blijft liggen. de jonge vrouw staat op

staat recht. zij blijft liggen. overweegt de lift
maar ze gaat liggen

ze liggen. onderaan de trap. onderaan de trap blijven ze
liggen. tot de vloer zich vult met vrouwen

de vloer vult zich met vrouwen. ze gaan liggen. ze blijven
liggen. onderaan de trap. onder de trap. aan het raam

aan het raam. overal. ze liggen overal. de vrouwen, ze liggen. overal
planten hun vuist in eigen maag. maar blijven liggen

ze blijven liggen tot de kin de knieën raakt. dan staan ze op. de vrouwen
ze staan op. zij

laatst

 


Shari Van Goethem
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #20

lezing toegevoegd op 2020-04-03 09:30

over deze lezing


cover

hier kan je alle opmerkingen kwijt


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

In het duister

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Andrew Pease
met Andrew Pease (zang-gitaar)
opgenomen op 02/04/2020



tekst

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen wrange woede daar,
geen tieren dat rond mij komt staan.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen woeste mannen daar,
geen fel gebaren dat mij dood wil slaan.

in het duister neemt het duister
al de koude weg uit mij.
in het duister speelt het duister
stille warme melodie voor mij.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
niemand ziet nog wie of waar ik ben:
in het duister ben ik weg van hen.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen wrange woede daar,
geen tieren dat rond mij komt staan.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen woeste mannen daar,
geen fel gebaren dat mij dood wil slaan.

in het duister neemt het duister
al de koude weg uit mij.
in het duister speelt het duister
stille warme melodie voor mij.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
niemand ziet nog wie of waar ik ben:
in het duister ben ik weg van hen.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-02 07:07

over deze lezing


cover

ik zeg u dit komt nie goe!


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Nostradamus

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Paul Snoek
in een lezing van Dirk Vekemans
opgenomen op 11/01/2020



tekst

Nostradamus

I

Mijn hielen aan de koele tegels des waters
en de maan door mijn oorschelp verduisterd,
zo durf ik rusten in de gleuf der glazen heuvels,
waarin de nacht mij als een zucht weerkaatst,
want waarlijk, een kus is mijn enige zintuig.

En zacht, als zilver dat men bijna aanraakt,
volbreng ik verzadigd de werken der goden.

Dit is mijn longen ontladen en drinken en
tussen adem en schaduw bewonderend voelen
hoe mijn handen angstvol in hun warme holte
de koude vingers van hun schepping strelen.

 

II

Het is een droom, voortvluchtig als water,
het korte glimmen van een mantelhaak,
het bijna horen zingen van een vreemde vogel,
iets dat ik mij enkel ‘s winters herinner.

Het is de droom dat ik tover met echo’s
dat ik doorzichtig het water weerkaats
en het water niet naboots,
dat de dauw die in mijn neusgang stolt
de bloem beweent die ik mij heb verbeeld,
dat de kleur die aan mijn vingers kleeft
aan de vleugel ontbreekt van de vlinder
die ik zag met het hart van mijn oog.

Het is de droom dat ik droomde.

III

Wanneer de ijsprins mij verlaat
en mijn borst zich bevrijdt van zijn schuddende ebbe,
wanneer ik mij wond aan de pegels der stilte
of aan het laatste slurpen van het daglicht,
het is dan dat een god mijn lichaam bewoont.

Het is wanneer ik hem vluchtend benader
en op zijn schouder rozen kus of soms
mijn mond laat rusten als een munt
dat ik mij uitwis en kortstondig glinster
als de ster, vóór zij in zee valt.

Het is wanneer ik even sterf
dat ik hem eeuwig liefheb en vallend bewonder.


Paul Snoek
DBNL


Nostradamus

I

Mijn hielen aan de koele tegels des waters
en de maan door mijn oorschelp verduisterd,
zo durf ik rusten in de gleuf der glazen heuvels,
waarin de nacht mij als een zucht weerkaatst,
want waarlijk, een kus is mijn enige zintuig.

En zacht, als zilver dat men bijna aanraakt,
volbreng ik verzadigd de werken der goden.

Dit is mijn longen ontladen en drinken en
tussen adem en schaduw bewonderend voelen
hoe mijn handen angstvol in hun warme holte
de koude vingers van hun schepping strelen.

 

II

Het is een droom, voortvluchtig als water,
het korte glimmen van een mantelhaak,
het bijna horen zingen van een vreemde vogel,
iets dat ik mij enkel ‘s winters herinner.

Het is de droom dat ik tover met echo’s
dat ik doorzichtig het water weerkaats
en het water niet naboots,
dat de dauw die in mijn neusgang stolt
de bloem beweent die ik mij heb verbeeld,
dat de kleur die aan mijn vingers kleeft
aan de vleugel ontbreekt van de vlinder
die ik zag met het hart van mijn oog.

Het is de droom dat ik droomde.

III

Wanneer de ijsprins mij verlaat
en mijn borst zich bevrijdt van zijn schuddende ebbe,
wanneer ik mij wond aan de pegels der stilte
of aan het laatste slurpen van het daglicht,
het is dan dat een god mijn lichaam bewoont.

Het is wanneer ik hem vluchtend benader
en op zijn schouder rozen kus of soms
mijn mond laat rusten als een munt
dat ik mij uitwis en kortstondig glinster
als de ster, vóór zij in zee valt.

Het is wanneer ik even sterf
dat ik hem eeuwig liefheb en vallend bewonder.


Paul Snoek
tekstbron: DBNL

lezing toegevoegd op 2020-03-26 03:44

over deze lezing


cover

muziek : Max Richter – On the Nature of Daylight (Entropy)
mixage : Arnout Camerlinckx
voordracht: dv


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!