Vergankelijke schoonheid

    van Christian Hoffmann von Hoffmanswaldau
in een lezing van Erik De Smedt
opgenomen op 13/04/2020



Download dit geluidsbestand

tekst

De bleke dood zal met zijn koude hand
Mettertijd langs je zachte borsten strijken /
Het lieflijke koraal van je lippen wijken /
De warme sneeuw van je schouders wordt koud zand /

De zoete vonken van je ogen / de krachten van je hand
Waar al voor valt / zullen met de tijd krachtloos blijken /
Je haar / dat nu nog aan de glans van goud kan reiken /
wordt na dag en jaar slechts een gewone band.

De fraai geplaatste voet / de lieflijke gebaren /
Zullen deels tot stof / deels niets en nietig worden /
Want niemand offert nog aan je goddelijke pracht.

Dit en nog meer ervan moet aan ‘t eind ten onder gaan /
Alleen je hart – dat blijft in eeuwigheid bestaan /
Want de natuur heeft het gemaakt van diamant.

 


Christian Hoffmann von Hoffmanswaldau
n.v.t.

De bleke dood zal met zijn koude hand
Mettertijd langs je zachte borsten strijken /
Het lieflijke koraal van je lippen wijken /
De warme sneeuw van je schouders wordt koud zand /

De zoete vonken van je ogen / de krachten van je hand
Waar al voor valt / zullen met de tijd krachtloos blijken /
Je haar / dat nu nog aan de glans van goud kan reiken /
wordt na dag en jaar slechts een gewone band.

De fraai geplaatste voet / de lieflijke gebaren /
Zullen deels tot stof / deels niets en nietig worden /
Want niemand offert nog aan je goddelijke pracht.

Dit en nog meer ervan moet aan ‘t eind ten onder gaan /
Alleen je hart – dat blijft in eeuwigheid bestaan /
Want de natuur heeft het gemaakt van diamant.

 


Christian Hoffmann von Hoffmanswaldau
tekstbron: n.v.t.
lezing toegevoegd op 2020-04-15 07:20

Vertaling van Vergänglichkeit der Schönheit door Erik de Smedt:

Es wird der bleiche Todt mit seiner kalten Hand
Dir endlich mit der Zeit um deine Brueste streichen /
Der liebliche Corall der Lippen wird verbleichen;
Der Schultern warmer Schnee wird werden kalter Sand /
Der Augen suesser Blitz / die Kraeffte deiner Hand /
Fuer welchen solches faellt / die werden zeitlich weichen /
Das Haar / das itzund kan des Goldes Glantz erreichen /
Tilgt endlich Tag und Jahr als ein gemeines Band.
Der wohlgesetzte Fuß / die lieblichen Gebaerden /
Die werden theils zu Staub / theils nichts und nichtig werden /
Denn opfert keiner mehr der Gottheit deiner Pracht.
Diß und noch mehr als diß muß endlich untergehen /
Dein Hertze kan allein zu aller Zeit bestehen /
Dieweil es die Natur aus Diamant gemacht.

over deze lezing


cover

Christian Hoffmann von Hoffmannswaldau (1616 – 1679) :  Duitse dichter van de Barokperiode bekend om zijn galante stijl met extravagante metaforen, kundige retoriek en onverbloemde erotiek


%d bloggers like this: