RK 2021-07-10

RK 2021-07-03

RK 2021-06-26

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-06-26
/

RK 2021-06-19

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-06-19
/
Categories
Lezingen

noemmemerel

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Svetlana Zakharova
in een lezing van Svetlana Zakharova
opgenomen op 12/06/2021



tekst

hoe je niet open wou,
maar ik bleef geduldig
drukken op al je pijnknobbels;
je kraakte; en daar is het:

je leed, vermomd tot argwaan;
je hart is uitgemolken
en je tred is licht

het zoeken start
voor een gesloten deur
en in het donker

je gaat op tast, je raakt iets
kwijt, jezelf of mij, en keert terug
en draait je om en om
tot je van snelheid barst.

en nu, vanuit de leegte
beven, gedonkerd, pioenen.  

*

is het de liefde die je tijdsbesef verdraait
en dagen zo onmachtig lang maakt.
ik wacht, je komt maar niet, ik wacht,
en word een kind dat aan het stromend
water zit en speelt met stokjes.

de zon zakt met de snelheid van een slak,
de zomer eindigt niet. een kus van moeder,
haar warme zweetgeur, een geplette bes
die vlek vormt op de jurk: dit zal nooit
stoppen met ontstaan.

je komt, je bent gekomen, en de tijd
wordt klein, meedogenloos. het scheiden
nadert razendsnel, muilbandt het kind
in mij en snijdt de schreeuw af
nog voor de eerste krijs.  

*

hoe je in de deuropening stond
en in het donker van geluk glom.
je zei: dag merel, en je trok me
naar je toe. ik werd een kleine
dorstige vogel in je hand.

en kneedbaar ook. ik zou zo
elk ander dier geworden zijn, of
eentje dat goed luistert. als dat
verschil uitmaakte en je blijven kon.

hoe lukt het je om zomaar te vertrekken.
je loopt de trap af, huis uit, de wagen in en je rijdt weg.
ik lig nog urenlang doodstil en dicht de scheur
met beetjes zout water en wat zachtjes knijpen.  

*

het komt zo laat, de liefde,
dat het een gevecht zal
worden met de tijd.

hoe leef ik door de klamme
dagen heen tot ergens waar
jij bent, hoe laat ik weer los

mijn lijf erkent jou als mezelf,
je raakt me in de kern, zo diep
dat je verdwaalt en blijft maar
spoken in mijn hoofd en hart

hoe dankbaar moet ik zijn
voor alle leed en pijn die ik dan
telkens mag ervaren. en hopen
dat het slijt en went.

*


een groot en gapend gat zit in mijn borst:
jij rukte mijn hart uit en nam het mee.
ik snap niet goed hoe ik nog altijd
kan bewegen, waarom ik adem haal.

ik dek de wonde af met duizend
kleine zegens: een regendruppel
op lupine’s blad, de aardegeur,
getsjirp van jonge merels onder dak.

de tijd, die kronkelende slang, die sleept
zich voort, de beelden wisselen zich af.
hier zijn we samen, daar apart;
hier kwamen we elkaar nooit tegen,
daar drinkt ons nooit geboren kind
met lange teugen uit mijn borst.

*

dat weet je, hoe de woorden wegen,
en ik me aan je hart vastgrijp
om niet te zinken in je diepe stem;

ik ben te veel. je wil gewicht
afschudden, vluchten.

waar woon ik in je lijf.
hoe krijg je mij eruit.
de woorden – lusteloos,

bedorven – blijven vallen
als overrijpe vruchten.
hoe raken we vooruit.
of geeft je hart het op.

*


de merels vlogen uit. de leegte
staart me aan, en angst. hoe
moet dit verder. de zekerheid
ontbreekt van nog een dag, een
week, of jaar – of jaren? – samen.

ik rammel met begrippen – een zakje
gladde keien – op zoek naar één dat
bij ons past, en slaap niet meer,
en weet dat ook jij niet slaapt.

aan wederzijden van de nacht we
pellen tijd tot aan zijn bloederige
kern, om niets te grijpen, niets te voelen,
behalve warme open ader van het nu.  

*

en geen rust, geen nacht, geen slaap,
geen seconde waar de hand de droom
kan vangen in het vochtig duister.

jouw adem als een echo van onwoorden,
hun zwerm komt liggen op mijn borst
en wacht, leg je je ook neer, je weergalmt

door heel mijn hoofd, terwijl de tijd al lang
je heeft gewurgd en opgegeten, de klok loopt
voort, je wilde hier niet zijn maar kon je anders

wel bestaan. zo komt de wreedheid in haar
bloei: als strobloem, als agonie.
zo leef je, liefste, vlak tot aan je dood. 

*

wij waren dood, maar wij ademden nog,
wij gingen werken en naar de winkel,
maakten eten klaar, persten wat
woorden uit om de leegte te vullen,
leegte tussen ons en de anderen.

maar wij waren dood, de lont
was eruit, de band tussen jouw
hart en mijn hart knapte,

en dan zijn wij doodgegaan, het
was beter zo; de leegte rukte op
en alles viel terug op zijn plaats.


Svetlana Zakharova
Radio Klebnikov Weekbladen

lezing toegevoegd op 2021-06-17 11:58

over deze lezing


cover

Indringend lyrisch relaas van een liefde in volle Coronatijd. Afstand houden is hier onmogelijk.

Het werk van Svetlana Zakharova (°Rostov, Sovjetunie,1979) is een ware verademing in de verstikkende literaire workshopmufte van de Nederlandse letteren. Radio Klebnikov is bijzonder trots om dit grote talent in onze rangen te hebben.

En neen, je hoeft de naam niet te onthouden: volgend jaar kent iedereen die.


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

RK 2021-06-12

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-06-12
/

RK 2021-06-05

RK 2021-05-29

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-05-29
/

RK 2021-05-22

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-05-22
/

RK 2021-04-24

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-04-24
/

RK-2021-04-10

RK 2021-04-03

RK 2021-03-13

Categories
Lezingen

Tam o’Shanter

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Robert Burns
in een lezing van Els Debarbieux
opgenomen op 06/02/2021



tekst

Tam o’ Shanter (Original)

When chapmen billies leave the street,
And drouthy neibors, neibors meet,
As market days are wearing late,
An’ folk begin to tak the gate;
While we sit bousing at the nappy,
And getting fou and unco happy,
We think na on the lang Scots miles,
The mosses, waters, slaps, and styles,
That lie between us and our hame,
Where sits our sulky sullen dame.
Gathering her brows like gathering storm,
Nursing her wrath to keep it warm.

This truth fand honest Tam o’ Shanter,
As he frae Ayr ae night did canter,
(Auld Ayr, wham ne’er a town surpasses
For honest men and bonie lasses.)

O Tam! had’st thou but been sae wise,
As ta’en thy ain wife Kate’s advice!
She tauld thee weel thou was a skellum,
A blethering, blustering, drunken blellum;
That frae November till October,
Ae market-day thou was nae sober;
That ilka melder, wi’ the miller,
Thou sat as lang as thou had siller;
That every naig was ca’d a shoe on,
The smith and thee gat roaring fou on;
That at the Lord’s house, even on Sunday,
Thou drank wi’ Kirkton Jean till Monday.
She prophesied that late or soon,
Thou would be found deep drown’d in Doon;
Or catch’d wi’ warlocks in the mirk,
By Alloway’s auld haunted kirk.

Ah, gentle dames! it gars me greet,
To think how mony counsels sweet,
How mony lengthen’d, sage advices,
The husband frae the wife despises!

But to our tale:– Ae market-night,
Tam had got planted unco right;
Fast by an ingle, bleezing finely,
Wi’ reaming swats, that drank divinely
And at his elbow, Souter Johnny,
His ancient, trusty, drouthy crony;
Tam lo’ed him like a vera brither–
They had been fou for weeks thegither!
The night drave on wi’ sangs and clatter
And ay the ale was growing better:
The landlady and Tam grew gracious,
wi’ favours secret,sweet and precious
The Souter tauld his queerest stories;
The landlord’s laugh was ready chorus:
The storm without might rair and rustle,
Tam did na mind the storm a whistle.

Care, mad to see a man sae happy,
E’en drown’d himsel’ amang the nappy!
As bees flee hame wi’ lades o’ treasure,
The minutes wing’d their way wi’ pleasure:
Kings may be blest, but Tam was glorious.
O’er a’ the ills o’ life victorious!

But pleasures are like poppies spread,
You seize the flower, its bloom is shed;
Or like the snow falls in the river,
A moment white–then melts for ever;
Or like the borealis race,
That flit ere you can point their place;
Or like the rainbow’s lovely form
Evanishing amid the storm.–
Nae man can tether time or tide;
The hour approaches Tam maun ride;
That hour, o’ night’s black arch the key-stane,
That dreary hour he mounts his beast in;
And sic a night he taks the road in
As ne’er poor sinner was abroad in.

The wind blew as ‘twad blawn its last;
The rattling showers rose on the blast;
The speedy gleams the darkness swallow’d
Loud, deep, and lang, the thunder bellow’d:
That night, a child might understand,
The Deil had business on his hand.

Weel mounted on his gray mare, Meg–
A better never lifted leg–
Tam skelpit on thro’ dub and mire;
Despisin’ wind and rain and fire.
Whiles holding fast his gude blue bonnet;
Whiles crooning o’er some auld Scots sonnet;
Whiles glowring round wi’ prudent cares,
Lest bogles catch him unawares:
Kirk-Alloway was drawing nigh,
Whare ghaists and houlets nightly cry.

By this time he was cross the ford,
Whare, in the snaw, the chapman smoor’d;
And past the birks and meikle stane,
Whare drunken Chairlie brak ‘s neck-bane;
And thro’ the whins, and by the cairn,
Whare hunters fand the murder’d bairn;
And near the thorn, aboon the well,
Whare Mungo’s mither hang’d hersel’.–
Before him Doon pours all his floods;
The doubling storm roars thro’ the woods;
The lightnings flash from pole to pole;
Near and more near the thunders roll:
When, glimmering thro’ the groaning trees,
Kirk-Alloway seem’d in a bleeze;
Thro’ ilka bore the beams were glancing;
And loud resounded mirth and dancing.

Inspiring bold John Barleycorn!
What dangers thou canst make us scorn!
Wi’ tippeny, we fear nae evil;
Wi’ usquabae, we’ll face the devil!–
The swats sae ream’d in Tammie’s noddle,
Fair play, he car’d na deils a boddle.
But Maggie stood, right sair astonish’d,
Till, by the heel and hand admonish’d,
She ventured forward on the light;
And, vow! Tam saw an unco sight

Warlocks and witches in a dance;
Nae cotillion brent-new frae France,
But hornpipes, jigs strathspeys, and reels,
Put life and mettle in their heels.
A winnock-bunker in the east,
There sat auld Nick, in shape o’ beast;
A towzie tyke, black, grim, and large,
To gie them music was his charge:
He scre’d the pipes and gart them skirl,
Till roof and rafters a’ did dirl.–
Coffins stood round, like open presses,
That shaw’d the dead in their last dresses;
And by some develish cantraip slight,
Each in its cauld hand held a light.–
By which heroic Tam was able
To note upon the haly table,
A murders’s banes in gibbet-airns;
Twa span-lang, wee, unchristen’d bairns;
A thief, new-cutted frae a rape,
Wi’ his last gasp his gab did gape;
Five tomahawks, wi blude red-rusted;
Five scymitars, wi’ murder crusted;
A garter, which a babe had strangled;
A knife, a father’s throat had mangled,
Whom his ain son o’ life bereft,
The gray hairs yet stack to the heft;
Wi’ mair o’ horrible and awfu’,
Which even to name was be unlawfu’.
Three lawyers’ tongues, turn’d inside out,
Wi’ lies seam’d like a beggar’s clout;
Three priests’ hearts, rotten, black as muck,
Lay stinking, vile in every neuk.

As Tammie glowr’d, amaz’d, and curious,
The mirth and fun grew fast and furious;
The piper loud and louder blew;
The dancers quick and quicker flew;
They reel’d, they set, they cross’d, they cleekit,
Till ilka carlin swat and reekit,
And coost her duddies to the wark,
And linket at it in her sark!

Now Tam, O Tam! had thae been queans,
A’ plump and strapping in their teens,
Their sarks, instead o’ creeshie flannen,
Been snaw-white seventeen hunder linnen!
Thir breeks o’ mine, my only pair,
That ance were plush, o’ gude blue hair,
I wad hae gi’en them off my hurdies,
For ae blink o’ the bonie burdies!

But wither’d beldams, auld and droll,
Rigwoodie hags wad spean a foal,
Louping and flinging on a crummock,
I wonder did na turn thy stomach!

But Tam kend what was what fu’ brawlie:
There was ae winsome wench and waulie,
That night enlisted in the core,
Lang after ken’d on Carrick shore;
(For mony a beast to dead she shot,
And perish’d mony a bonie boat,
And shook baith meikle corn and bear,
And kept the country-side in fear.)
Her cutty-sark, o’ Paisley harn
That while a lassie she had worn,
In longitude tho’ sorely scanty,
It was her best, and she was vauntie,-
Ah! little ken’d thy reverend grannie,
That sark she coft for her wee Nannie,
Wi’ twa pund Scots, (’twas a’ her riches),
Wad ever grac’d a dance of witches!

But here my Muse her wing maun cour;
Sic flights are far beyond her pow’r;
To sing how Nannie lap and flang,
(A souple jade she was, and strang),
And how Tam stood, like ane bewitch’d,
And thought his very een enrich’d;
Even Satan glowr’d, and fidg’d fu’ fain,
And hotch’d and blew wi’ might and main;
Till first ae caper, syne anither,
Tam tint his reason a’ thegither,
And roars out, “Weel done, Cutty-sark!”
And in an instant all was dark:
And scarcely had he Maggie rallied,
When out the hellish legion sallied.

As bees bizz out wi’ angry fyke,
When plundering herds assail their byke;
As open pussie’s mortal foes,
When, pop! she starts before their nose;
As eager runs the market-crowd,
When “Catch the thief!” resounds aloud;
So Maggie runs, the witches follow,
Wi’ mony an eldritch skriech and hollo.

Ah, Tam! ah, Tam! thou’ll get thy fairin’!
In hell they’ll roast thee like a herrin’!
In vain thy Kate awaits thy commin’!
Kate soon will be a woefu’ woman!
Now, do thy speedy utmost, Meg,
And win the key-stane o’ the brig;
There at them thou thy tail may toss,
A running stream they dare na cross.
But ere the key-stane she could make,
The fient a tail she had to shake!
For Nannie, far before the rest,
Hard upon noble Maggie prest,
And flew at Tam wi’ furious ettle;
But little wist she Maggie’s mettle –
Ae spring brought off her master hale,
But left behind her ain gray tail;
The carlin claught her by the rump,
And left poor Maggie scarce a stump.

No, wha this tale o’ truth shall read,
Ilk man and mother’s son take heed;
Whene’er to drink you are inclin’d,
Or cutty-sarks run in your mind,
Think! ye may buy joys o’er dear –
Remember Tam o’ Shanter’s mare.


Robert Burns
http://www.robertburns.org.uk/


When the peddler people leave the streets,
And thirsty neighbours, neighbours meet;
As market days are wearing late,
And folk begin to take the road home,
While we sit boozing strong ale,
And getting drunk and very happy,
We don’t think of the long Scots miles,
The marshes, waters, steps and stiles,
That lie between us and our home,
Where sits our sulky, sullen dame (wife),
Gathering her brows like a gathering storm,
Nursing her wrath, to keep it warm.

This truth finds honest Tam o’ Shanter,
As he from Ayr one night did canter;
Old Ayr, which never a town surpasses,
For honest men and bonny lasses.

Oh Tam, had you but been so wise,
As to have taken your own wife Kate’s advice!
She told you well you were a waster,
A rambling, blustering, drunken boaster,
That from November until October,
Each market day you were not sober;
During each milling period with the miller,
You sat as long as you had money,
For every horse he put a shoe on,
The blacksmith and you got roaring drunk on;
That at the Lords House, even on Sunday,
You drank with Kirkton Jean till Monday.
She prophesied, that, late or soon,
You would be found deep drowned in Doon,
Or caught by warlocks in the murk,
By Alloway’s old haunted church.

Ah, gentle ladies, it makes me cry,
To think how many counsels sweet,
How much long and wise advice
The husband from the wife despises!

But to our tale :- One market night,
Tam was seated just right,
Next to a fireplace, blazing finely,
With creamy ales, that drank divinely;
And at his elbow, Cobbler Johnny,
His ancient, trusted, thirsty crony;
Tom loved him like a very brother,
They had been drunk for weeks together.
The night drove on with songs and clatter,
And every ale was tasting better;
The landlady and Tam grew gracious,
With secret favours, sweet and precious;
The cobbler told his queerest stories;
The landlord’s laugh was ready chorus:
Outside, the storm might roar and rustle,
Tam did not mind the storm a whistle.

Care, mad to see a man so happy,
Even drowned himself in ale.
As bees fly home with loads of treasure,
The minutes winged their way with pleasure:
Kings may be blessed, but Tam was glorious,
Over all the ills of life victorious.

But pleasures are like poppies spread:
You seize the flower, its bloom is shed;
Or like the snow fall on the river,
A moment white – then melts forever,
Or like the Aurora Borealis rays,
That move before you can point to their place;
Or like the rainbow’s lovely form,
Vanishing amid the storm.
No man can tether time or tide,
The hour approaches Tom must ride:
That hour, of night’s black arch – the key-stone,
That dreary hour he mounts his beast in
And such a night he takes to the road in
As never a poor sinner had been out in.

The wind blew as if it had blown its last;
The rattling showers rose on the blast;
The speedy gleams the darkness swallowed,
Loud, deep and long the thunder bellowed:
That night, a child might understand,
The Devil had business on his hand.

Well mounted on his grey mare, Meg.
A better never lifted leg,
Tom, raced on through mud and mire,
Despising wind and rain and fire;
Whilst holding fast his good blue bonnet,
While crooning over some old Scots sonnet,
Whilst glowering round with prudent care,
Lest ghosts catch him unaware:
Alloway’s Church was drawing near,
Where ghosts and owls nightly cry.

By this time he was across the ford,
Where in the snow the pedlar got smothered;
And past the birch trees and the huge stone,
Where drunken Charlie broke his neck bone;
And through the thorns, and past the monument,
Where hunters found the murdered child;
And near the thorn, above the well,
Where Mungo’s mother hanged herself.
Before him the river Doon pours all his floods;
The doubling storm roars throught the woods;
The lightnings flashes from pole to pole;
Nearer and more near the thunder rolls;
When, glimmering through the groaning trees,
Alloway’s Church seemed in a blaze,
Through every gap , light beams were glancing,
And loud resounded mirth and dancing.

Inspiring, bold John Barleycorn! (whisky)
What dangers you can make us scorn!
With ale, we fear no evil;
With whisky, we’ll face the Devil!
The ales so swam in Tam’s head,
Fair play, he didn’t care a farthing for devils.
But Maggie stood, right sore astonished,
Till, by the heel and hand admonished,
She ventured forward on the light;
And, vow! Tom saw an incredible sight!

Warlocks and witches in a dance:
No cotillion, brand new from France,
But hornpipes, jigs, strathspeys, and reels,
Put life and mettle in their heels.
In a window alcove in the east,
There sat Old Nick, in shape of beast;
A shaggy dog, black, grim, and large,
To give them music was his charge:
He screwed the pipes and made them squeal,
Till roof and rafters all did ring.
Coffins stood round, like open presses,
That showed the dead in their last dresses;
And, by some devilish magic sleight,
Each in its cold hand held a light:
By which heroic Tom was able
To note upon the holy table,
A murderer’s bones, in gibbet-irons;
Two span-long, small, unchristened babies;
A thief just cut from his hanging rope –
With his last gasp his mouth did gape;
Five tomahawks with blood red-rusted;
Five scimitars with murder crusted;
A garter with which a baby had strangled;
A knife a father’s throat had mangled –
Whom his own son of life bereft –
The grey-hairs yet stack to the shaft;
With more o’ horrible and awful,
Which even to name would be unlawful.
Three Lawyers’ tongues, turned inside out,
Sown with lies like a beggar’s cloth –
Three Priests’ hearts, rotten, black as muck
Lay stinking, vile, in every nook.

As Thomas glowered, amazed, and curious,
The mirth and fun grew fast and furious;
The piper loud and louder blew,
The dancers quick and quicker flew,
They reeled, they set, they crossed, they linked,
Till every witch sweated and smelled,
And cast her ragged clothes to the floor,
And danced deftly at it in her underskirts!

Now Tam, O Tam! had these been young girls,
All plump and strapping in their teens!
Their underskirts, instead of greasy flannel,
Been snow-white seventeen hundred linen! –
The trousers of mine, my only pair,
That once were plush, of good blue hair,
I would have given them off my buttocks
For one blink of those pretty girls !

But withered hags, old and droll,
Ugly enough to suckle a foal,
Leaping and flinging on a stick,
Its a wonder it didn’t turn your stomach!

But Tam knew what was what well enough:
There was one winsome, jolly wench,
That night enlisted in the core,
Long after known on Carrick shore
(For many a beast to dead she shot,
And perished many a bonnie boat,
And shook both much corn and barley,
And kept the country-side in fear.)
Her short underskirt, o’ Paisley cloth,
That while a young lass she had worn,
In longitude though very limited,
It was her best, and she was proud. . .
Ah! little knew your reverend grandmother,
That underskirt she bought for her little grandaughter,
With two Scots pounds (it was all her riches),
Would ever graced a dance of witches!

But here my tale must stoop and bow,
Such words are far beyond her power;
To sing how Nannie leaped and kicked
(A supple youth she was, and strong);
And how Tom stood like one bewitched,
And thought his very eyes enriched;
Even Satan glowered, and fidgeted full of lust,
And jerked and blew with might and main;
Till first one caper, then another,
Tom lost his reason all together,
And roars out: ‘ Well done, short skirt! ’
And in an instant all was dark;
And scarcely had he Maggie rallied,
When out the hellish legion sallied.

As bees buzz out with angry wrath,
When plundering herds assail their hive;
As a wild hare’s mortal foes,
When, pop! she starts running before their nose;
As eager runs the market-crowd,
When ‘ Catch the thief! ’ resounds aloud:
So Maggie runs, the witches follow,
With many an unearthly scream and holler.

Ah, Tom! Ah, Tom! You will get what’s coming!
In hell they will roast you like a herring!
In vain your Kate awaits your coming !
Kate soon will be a woeful woman!
Now, do your speedy utmost, Meg,
And beat them to the key-stone of the bridge;
There, you may toss your tale at them,
A running stream they dare not cross!
But before the key-stone she could make,
She had to shake a tail at the fiend;
For Nannie, far before the rest,
Hard upon noble Maggie pressed,
And flew at Tam with furious aim;
But little knew she Maggie’s mettle!
One spring brought off her master whole,
But left behind her own grey tail:
The witch caught her by the rump,
And left poor Maggie scarce a stump.

Now, who this tale of truth shall read,
Each man, and mother’s son, take heed:
Whenever to drink you are inclined,
Or short skirts run in your mind,
Think! you may buy joys over dear:
Remember Tam o’ Shanter’s mare.


Robert Burns
http://www.robertburns.org.uk/

lezing toegevoegd op 2021-02-10 05:21

over deze lezing


cover

About this reading

Els Debarbieux brilliantly brings to life Robert Burns' timeless tale of  Tam o 'Shanter by lending the text her miraculous voice and breath in this magical audio-experience.

Never mind her small digressions from the academically established text, or perhaps we should concede that those digressions are required in these barren days to actually make us feel the Soul that is hidden beneath the printed words, to get through our thick defensive skulls filled with anxious fears lest anything that  is not captured by the illusions of our bleak science and knowledge should touch our hearts and make it bleed  in shame like it ought to.

Relax, open your ears, open your heart and let the  wonderously magick voice of Ms. Debarbieux ravish your minds like it did ours, here @Radio Klebnikov!

About  the 'Tam o' Shanter' poem

[from http://www.robertburns.org.uk/ ]

Tam o' Shanter is a wonderful, epic poem in which Burns paints a vivid picture of the drinking classes in the old Scotch town of Ayr in the late 18th century. It is populated by several unforgettable characters including of course Tam himself, his bosom pal, Souter (Cobbler) Johnnie and his own long suffering wife Kate, "Gathering her brows like gathering storm, nursing her wrath to keep it warm". We are also introduced to Kirkton Jean, the ghostly, "winsome wench", Cutty Sark and let's not forget his gallant horse, Maggie.

The tale includes humour, pathos, horror, social comment and in my opinion some of the most beautiful lines that Burns ever penned. For example, "But pleasures are like poppies spread, You seize the flower, its bloom is shed; Or like the snow falls in the river, A moment white--then melts for ever".


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
TVA

TE LAAT

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Arnout Camerlinckx, dv and Els Debarbieux
opgenomen op 09/01/2021



tekst

te laat

//Théâtre presque Véritablement Algorithmique

level 1

Dag. Zij aanbidden de zon op een terras.
Het krijten van de meeuwen rukt alle vrouwen de rok af.
De mannen knielen en likken. Het wacht.

Nacht. Bevinger de zingende randen van de maan.
Het duurt niet lang voor ze komt. Haar sierschouder kromt.
Haar zucht is kinderverdriet, zegt ze.

“Mijn zucht is kinderverdriet”.

De klank streept verbittering uit in bloedlijnen,
in dof klonterstof. Klaarheid. Hier is ‘ik’, daar is ‘jij’.
Hond blaft de hond. Jij spreekt het ik.
Wij smeken de dijen.

Het druipt en hij lacht. Zij slaat hem. Striemen stank
voor hem, naakte dank voor haar. Perfect.
De borst is te smal, de pijn wordt een wij.

“Twee beren twee harten / twee broodjes twee heren / op de snaar van het mes”.

level 2

Er ploft een dikke druppel ons in het stof.
Retourneer het glanshaar. Defeceer de tekorten.
Murw het maagslijm neerwaarts naar de darm van de dwang.

Ha! Astraal kanaal. De sterrenbek opengesperd met vlammende kwijlnevelen. Prijs ons want wij wij hebben de gave gevonden, heer.
Wij strelen de rafelige randen van het gat in de bloedende gaten.

Het dronk bier en toekomst met hen op een terras.

level 3

Open de vouw in de waarheid. Er sist wat. Elke dwarslijn eindigt op sssst. Dadam dadam dadam dadam ssst. Het verstrengelt, kulmineert.
Evenaar. Van het zwarte plafond komen kladden maden los.
Hier kom je nooit meer uit.

Grijp in. Modificeer. Maak een verloopring.
Steek haar binnen als een wee-je-gebeente.
Laat haar wriemelen in het lijf, met vinger en scheermes.
Laat haar likken, bijten, rukken, duwen, reken het uit.
Karteer de tellen op het bewegen, ritmeer haar.

level 4

Zij gooit hen haar lijf met liefde en al in de wielen.
Alen verstokken, tentakels omarmen.
Er is geen uit meer aan dit in van ons.
De ziel verneukt de ziel.

Vluchten herhaalt de zucht.
Het laatste avondmaal is de tafel van twee, vier, acht, zestien, tweeëndertig… Doe!

Stack overflow. Game over.
Nu blijft nu en hier en naakt.

“Je komt te laat”, zegt zij.
“Ik kom te laat”, zegt hij.
“Wat wil je,” zeg ik.


NKdeE
VILT 2021


level 1

Day. They worship the sun on a terrace.
The chimes of the seagulls tears off the skirts of all the women.
The men kneel and lick. It waits.

Night. Finger the singing edges of the moon.
It won’t be long before she comes. Her dainty shoulder curves.
Her sigh is childhood grief, she says.

“My sigh is childhood grief”.

The sound streaks out bitterness in bloodlines,
in dull clots of dust. Clarity. Here is ‘I’, there is ‘you’.
‘Dog’ barks the dog. ‘You’ says the I.
‘We’ beg the thighs.

It drips and he smiles. She hits him. Slashes of stink
to him, naked thanks for her. Perfect.
The chest is too narrow, the pain becomes a we.

“Two bears, two hearts / two breads, two gents / on the string of the knife”.

level 2

A fat drop of ‘us’ plunges into the dust.
Return the shiny hair. Defecate the deficits.
Murw the gastric mucus down to the gut of compulsion.

Ha! Astral canal. The star’s beak opened with flaming drool spraying. Praise us for we have uncovered the gift, lord.
We caress the frayed edges of the hole in the bleeding holes.

It drank beer and future with them on a terrace.

level 3

Open the fold in the truth. Something is hissing. Each transversal ends on sssst. Dadam dadam dadam dadam ssst. It intertwines, culminates.
Equator. Equate her. Waves of maggots come loose from the black ceiling.
You will never get out of here.

Intervene. Modify. Make a gradient ring.
Stick her inside you like a wee-your-bone.
Let her wiggle her body, finger and razor.
Let her lick, bite, jerk, push, do the math, do the math.
Map the count on the movement, rhythm her.

level 4

She throws her body in their wheels with love and all.
Eels harden, tentacles embrace.
There is no more out to this in of us.
The soul is fucking the soul.

Fleeing repeats the sigh.
The Last Supper is the table of two, four, eight, sixteen, thirty-two… Do!

Stack overflow. Game over.
Now is now again and here and naked.

“You are too late,” she says.
“I am too late,” he says.
“What did you expect,” I say.



tekstbron: not applicable

lezing toegevoegd op 2021-01-10 11:59

over deze lezing


cover

Experimenteel luisterspel, live in eerste lezing tijdens de uitzending van 9/01/2021
live mixage: Arnout Camerlinckx - Els Debarbieux
postproductie: Dirk Vekemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
HET

and thus i shall descend upon you

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van dv
met dv (live electronics)




tekst

in sotto vocequasi parlando – piu forte – frusciando

do not call me into your light of day
for i am severed from myself
i have lost my early plight of sorrow
i have lost the petty pride and curse of worth
i have forsaken all the names you gave me
i have given them to plagues to rule your world
i have shed your scary skin of love
i have found my ancient cloth of dark

do not call me into the light of day
do not venture forth to please me
do not seek to relish in despise of me
for i am no one and do not wish to be
i will sleep for ever through your history
for there is no end to me
for there is no being left in me
for there is no getting me
for i am no one
and i am you

and thus i shall descend upon you
with lips of dust i will kiss your garments
with giant hands of steel i will uplift you
with snakes and thorns i will caress you
with breath of fire i will pervade you
with words that end your thought
my voice will strike you

and when you’re gone
and when you’re gone
no one will mourn you

for i will linger like a weeping wave
from star to star and i will bounce
off the utter blackness of the hole
to watch it devour
the last of all your angry whispers
the final vestige of your anxious coil.


NKdeE
ViLT 2020

lezing toegevoegd op 2020-11-17 08:24

over deze lezing


cover

simpel aah-loopje, twee micro's, eentje met wat echo d'r op


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

W&F #46

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 11/05/2020



tekst

Vroeger was het begot nondedju godverdomme God die alles zag. En dan begonnen ze prenten te maken van dat alziende oog. Die hingen dan bij menig katholiek in een kader aan de muur. Gezellig zeg, hehe. Nooit was je gerust en kon je eens ongestoord je gangetje tekeer gaan en staan en doen wat je wilde zonder afgerekend te worden op je daden, tenzij je ging biechten. En dan kon je maar beter eerlijk zijn, want God had toch alles gezien. Alsof we er nu beter aan toe zijn. Grote broer ziet meer en meer, en bepaalde verbanden misschien nog veel helderder dan dat God ze ooit zou kunnen zien. Misschien, zijn ze gewoon God aan het nabouwen. Een nieuwe, een jonge, een hippe, de opvolger, de Messias van signalen. Neuronengeknetter, kortgesloten strijdbijlcyclus in scherpe leegte.

Tom Bessemans 10-11 mei 2020

 


Tom Bessemans

lezing toegevoegd op 2020-06-12 01:19

over deze lezing


cover

(ill. NKdeE 2020)


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #17 – De machine is dezer dagen volop aan het leren

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)




tekst

De machine is dezer dagen volop aan het leren. De Ai draait op volle toeren en onderwijst zichzelf op hoog niveau. Merk je het niet, dat je een gepersonaliseerde wereld wordt voorgehouden? Je leefwereld wordt geschapen. Het schaap wordt geofferd voor de ogen van gans de kudde. Dit kan je niet negeren. Hoe ver zal alle gekheid van immense kleur nog mogen schijnen op het stokje?

Tb. 26-27 maart 2020


Tom Bessemans
n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-05-03 12:28

over deze lezing


cover

afl. 17 van de kroniek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #16 – Zo rap mogelijk

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

Zo rap mogelijk is niet rap genoeg. Ze willen van den bol af, voordat ’m ’t helemaal begeeft. Maar het gaat stevig mis, lang voordat ze klaar zijn met de bruikbare uitwerking van hun ideeën. En dus zal vluchten geen optie zijn en zal het nodig zijn om hun buitenaardse overlevingsstrategieën op de ruimte tussen de aardkern en zijn verste atmosferische lagen toe te passen. Misschien komt er massaal inzicht. Misschien wordt de toekomst in twee geslagen, komt de oeroude strijd tussen Goed en Kwaad weer tot Goddelijke taferelen. Ontzag en verering. Een nieuw gevaar; splijtzwam. De slang die haar staart inslikt. De klok van opzij bezien. De eeuwige vraag.

Tb. 25-26 maart 2020


Tom Bessemans
n.v.t.


Zo rap mogelijk is niet rap genoeg. Ze willen van den bol af, voordat ’m ’t helemaal begeeft. Maar het gaat stevig mis, lang voordat ze klaar zijn met de bruikbare uitwerking van hun ideeën. En dus zal vluchten geen optie zijn en zal het nodig zijn om hun buitenaardse overlevingsstrategieën op de ruimte tussen de aardkern en zijn verste atmosferische lagen toe te passen. Misschien komt er massaal inzicht. Misschien wordt de toekomst in twee geslagen, komt de oeroude strijd tussen Goed en Kwaad weer tot Goddelijke taferelen. Ontzag en verering. Een nieuw gevaar; splijtzwam. De slang die haar staart inslikt. De klok van opzij bezien. De eeuwige vraag.

Tb. 25-26 maart 2020


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-30 11:58

over deze lezing


cover

afl. 16 van de kroniek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #15 – Het grote milieu-complot

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

Het grote milieu-complot. Vanuit de natuur georkestreerd. Alle organismes die zich beroerd beginnen voelen en de oude band met mekaar die verslapt. Waar ligt de grens tussen mens en natuur? Is ook dat een glijdende schaal? Glijdende schamele gracht, gedempt met de overdaad van vroeger. Opgedane kennis, opgestropt door wanstaltig wangedrag van het grote apparaat tot in zijn kleinste tentakels. Meewarig schud je je hoofd al lang van neen. De vier ruiters kwamen op ons af. De wereld die zich stelselmatig van haar opgebouwde kennis ontdoet. Hoe kan je je voorbereiden op de rampen die gaan komen? Haal de prepper in u stilaan maar naar boven. Het gaat je wat moeite kosten, maar die zal lonen. Het systeem kan maar in beperkte mate overbelast worden. Het is als een grote spanbrug van liaan. Op een bepaald punt is er geen ontsnappen meer aan, gaat ie knappen. Doem Doem Dedomme… Oh Sjonge sjonge…

Tb. 18-19 maart 2020


Tom Bessemans


Het grote milieu-complot. Vanuit de natuur georkestreerd. Alle organismes die zich beroerd beginnen voelen en de oude band met mekaar die verslapt. Waar ligt de grens tussen mens en natuur? Is ook dat een glijdende schaal? Glijdende schamele gracht, gedempt met de overdaad van vroeger. Opgedane kennis, opgestropt door wanstaltig wangedrag van het grote apparaat tot in zijn kleinste tentakels. Meewarig schud je je hoofd al lang van neen. De vier ruiters kwamen op ons af. De wereld die zich stelselmatig van haar opgebouwde kennis ontdoet. Hoe kan je je voorbereiden op de rampen die gaan komen? Haal de prepper in u stilaan maar naar boven. Het gaat je wat moeite kosten, maar die zal lonen. Het systeem kan maar in beperkte mate overbelast worden. Het is als een grote spanbrug van liaan. Op een bepaald punt is er geen ontsnappen meer aan, gaat ie knappen. Doem Doem Dedomme… Oh Sjonge sjonge…

Tb. 18-19 maart 2020


Tom Bessemans
tekstbron:

lezing toegevoegd op 2020-04-29 09:58

over deze lezing


cover

Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #14 – Overdaad schaadt

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

Overdaad schaadt. Het vermaak van korte duur maakt plaats voor afschuw, afgrijselijk wijselijk weggeduwde overschot. Begot. Speelt tot het kluwen uit een vormend duwen daadkracht mist, vraagbaak kist. Dozen vol dure leegte, gevulde lucht, klucht van verlangen, troost, geen overzicht, contrarisch passief krijgen der diepste drijfveren. De vraagtekens vergroten, multipliceren, onbedachtzaam becommentariëren der gekregen, ontvangen gegevens waartegen je niets kan bewegen in tegengestelde rotverwende doorzichtigheid, holheid, lucht om niets meer of minder dan ‘in-en-dan-weer-uit’ te ademen. Om nog een beetje in leven te blijven in een nieuwe wereld die op ons af komt.

Tb. 15-16 maart 2020


Tom Bessemans
n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-29 12:44

over deze lezing


cover

Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #13 – Spaanders in omlijnde vlakken

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

Spaanders in omlijnde vlakken, komen naar de handjes klappen. Wierook geeft het berenvat, knopen dansen weer te rap. Goochel varens in de stad, van veel gevaren hoor je dat. De uil vanboven in het gat, de steen beneden heeft gesmakt. Groen en bruin en wit of grijs, vandaag gebeurt de eeuwigheid. Vervormd door spanning en blauwe lucht, zonder plannen op de vlucht.

Tb. 12-13 maart 2020


Tom Bessemans
n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-27 10:25

over deze lezing


cover

Afl. 13 van de kroniek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #12 – De innerlijk gestructureerde janboel

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

De innerlijk gestructureerde janboel, wanstaltig uitgestald steltenlopers gestuntel. Vol plots opkomende vragen en twijfels omtrent heel het wereldje dat je voor jezelf zorgvuldig en onzorgvuldig in mekaar gepuzzeld, aan mekaar geflansd hebt. Maar wat je nu plots door een onverwachte wending helemaal overhoop ziet gehaald. En dan weer alle moeite om de heropbouw/ renovatie/verbouwing/ reïncarnatie/ osmose/ mutatie tot een goed en enigszins evenwichtig einde te brengen, waarna je weer moe bent en wil vluchten in je dromen en verlangens.


Tom Bessemans
n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-26 10:30

over deze lezing


cover

Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #11 – Opruimen

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

Opruimen, plaats maken, licht en lucht brengen,

een verkwikkende bries over het bestofte verleden.

Die dingen, diè momenten die stil bleven staan,

die een markering in de tijd aanduiden met materie in de ruimte.


Tom Bessemans
nvt


Opruimen, plaats maken, licht en lucht brengen,

een verkwikkende bries over het bestofte verleden.

Die dingen, diè momenten die stil bleven staan,

die een markering in de tijd aanduiden met materie in de ruimte.


Tom Bessemans
tekstbron: nvt

lezing toegevoegd op 2020-04-25 11:06

over deze lezing


cover

Afl.  11 van het Corona Dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #10 – Hoe zou je iets oplossen

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (klavier)
opgenomen op 24/04/2020



tekst

Hoe zou je iets oplossen, als alles op losse schroeven staat en draait, beweegt, snijdt, prikt, bijt. Dingen uiteen vegen, ruimte maken om op recht te staan, in gedachten op te gaan, te wachten om door te gaan, doordat het dichten van een vlakke waan –van een makke man die al eens betrachtte ruimdenkend te zijn- de ruimte overzichtelijk maakte; het gevecht aan te gaan, mogelijk maakte. Zonder klager of beklaagde, leugenaar of belaagde.


Tom Bessemans
n.v.t.


Hoe zou je iets oplossen, als alles op losse schroeven staat en draait, beweegt, snijdt, prikt, bijt. Dingen uiteen vegen, ruimte maken om op recht te staan, in gedachten op te gaan, te wachten om door te gaan, doordat het dichten van een vlakke waan –van een makke man die al eens betrachtte ruimdenkend te zijn- de ruimte overzichtelijk maakte; het gevecht aan te gaan, mogelijk maakte. Zonder klager of beklaagde, leugenaar of belaagde.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-24 10:45

over deze lezing


cover

Aflevering 10 van Wow & Flutter 4U, het Coronadagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter Interludium

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
met Tom Bessemans (piano)
opgenomen op 19/03/2020



tekst

De vraag op het antwoord:

Het verspreidt zich door de liefde en door mensen die voor mekaar willen zorgen.
De ketens zijn als stambomen.
Persoon nul.
We hebben alles onderzocht.
We waren opgelucht.
Een verhoogd aantal gevallen.
Dat ziet er niet goed uit.
Lege ruimte.
Ook aangetast.
… het hele leven zal meedragen.
Dan moet ik neen zeggen.
Gelinkt aan de ziekte.
Lokaal en rond dezelfde periode.
Om de hypothese te testen.
De oorzaak van infectie.
Vergelijkende gegevens.
Sterke bewijzen.
Had ik nooit gedacht.
Verstedelijkte regio’s.
Ze houden van menselijke activiteit.
Dichtbevolkte en arme buurten.
Alle middelen.
Dit kan van alles zijn.
De oorzaken zijn duidelijk.
De toename in wereldbevolking moet wel gepaard gaan met een verandering in de interactie tussen mensen en dieren.
Forceer interactie.
Meer interactie met dieren vergroot het risico op besmetting.
Er verschijnen als maar meer spill-over virussen.
Zijn eigen virale euh euh…
Onderzoek naar besmettelijke ziekten.
Eentje die het overleefd heeft.
Het speeksel van iemand die besmet is.
Wetenschappers willen er graag meer over te weten komen.
We zijn bezorgd dat het muteert.
’s Beter dan niks.
Dan kunnen wij veilig werken.
Of in hun bloed.
In dichtbevolkte steden liggen epidemieën op de loer.
Ik was dienstdoende arts.
Hij vertoonde de symptomen.
Ik was stomverbaasd, sprakeloos.
Het akeligste moment.
Op de rand van een kastraos krgohh ‘katastrofe’.
Een keerpunt voor de mensheid.
Massa’s.
Het globale lanceerplatform.
Nog veel meer potentiele slachtoffers.
Een duwtje in de rug.
Een symbool van kracht en inspiratie.
Mensen van over heel de wereld.
Op het nippertje voorkomen.
Heel veel interactie.
Direct aan de bron detecteren.
Dit doet een onrustbarende vraag reizen.
Volgende uitbraak vermijden.
Geen rekening met grenzen.
De wereld is niet voorbereid.
Béter voorbereid zijn.
Blijven inzetten.
Ons lot is verbonden met alles en iedereen en we gaan er nooit in slagen.
We zullen er ons bij moeten neerleggen.
Letterlijk en figuurlijk.
Economische catastrofe.
We zijn ons daar heel hard bewust van.
Het leven dat we nu leiden, troost bieden.
De enige manier om de wereld te veranderen is om de geest van de mensen te veranderen.
De enige manier om de wereld te veranderen is door de geest van de mensen te veranderen.
De spanningen waren er al; beeld u in
Ni u dleeb; la re neraw negninnaps ed.

 


Tom Bessemans
n.v.t.


De vraag op het antwoord:

Het verspreidt zich door de liefde en door mensen die voor mekaar willen zorgen.
De ketens zijn als stambomen.
Persoon nul.
We hebben alles onderzocht.
We waren opgelucht.
Een verhoogd aantal gevallen.
Dat ziet er niet goed uit.
Lege ruimte.
Ook aangetast.
… het hele leven zal meedragen.
Dan moet ik neen zeggen.
Gelinkt aan de ziekte.
Lokaal en rond dezelfde periode.
Om de hypothese te testen.
De oorzaak van infectie.
Vergelijkende gegevens.
Sterke bewijzen.
Had ik nooit gedacht.
Verstedelijkte regio’s.
Ze houden van menselijke activiteit.
Dichtbevolkte en arme buurten.
Alle middelen.
Dit kan van alles zijn.
De oorzaken zijn duidelijk.
De toename in wereldbevolking moet wel gepaard gaan met een verandering in de interactie tussen mensen en dieren.
Forceer interactie.
Meer interactie met dieren vergroot het risico op besmetting.
Er verschijnen als maar meer spill-over virussen.
Zijn eigen virale euh euh…
Onderzoek naar besmettelijke ziekten.
Eentje die het overleefd heeft.
Het speeksel van iemand die besmet is.
Wetenschappers willen er graag meer over te weten komen.
We zijn bezorgd dat het muteert.
’s Beter dan niks.
Dan kunnen wij veilig werken.
Of in hun bloed.
In dichtbevolkte steden liggen epidemieën op de loer.
Ik was dienstdoende arts.
Hij vertoonde de symptomen.
Ik was stomverbaasd, sprakeloos.
Het akeligste moment.
Op de rand van een kastraos krgohh ‘katastrofe’.
Een keerpunt voor de mensheid.
Massa’s.
Het globale lanceerplatform.
Nog veel meer potentiele slachtoffers.
Een duwtje in de rug.
Een symbool van kracht en inspiratie.
Mensen van over heel de wereld.
Op het nippertje voorkomen.
Heel veel interactie.
Direct aan de bron detecteren.
Dit doet een onrustbarende vraag reizen.
Volgende uitbraak vermijden.
Geen rekening met grenzen.
De wereld is niet voorbereid.
Béter voorbereid zijn.
Blijven inzetten.
Ons lot is verbonden met alles en iedereen en we gaan er nooit in slagen.
We zullen er ons bij moeten neerleggen.
Letterlijk en figuurlijk.
Economische catastrofe.
We zijn ons daar heel hard bewust van.
Het leven dat we nu leiden, troost bieden.
De enige manier om de wereld te veranderen is om de geest van de mensen te veranderen.
De enige manier om de wereld te veranderen is door de geest van de mensen te veranderen.
De spanningen waren er al; beeld u in
Ni u dleeb; la re neraw negninnaps ed.

 


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-23 11:52

over deze lezing


cover

Interludium in het Corona dagboek van Tom Bessemans -

TB papegaait televisiefragmenten
van donderdag 19 maart 2020


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #9 – We hebben gewacht

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 27/03/2020



tekst

We hebben gewacht op een aanleiding die groot genoeg was om alle plannen uit te rollen. Plannen  zoals het milieu redden door krachtige de-industrialisatie, het ontbinden van het kapitalistisch systeem, een overgang van een oud landen-systeem naar een nieuwe grote wereldmacht met centrale bevoegdheden, centraal beheer over zoveel mogelijk gegevens aangaande ALLES. Persoonlijke gegevens niet in het laatst. Dit is ongetwijfeld ook een goede manier om een aantal gegevens te ijken: locatie, identiteit; Verifiëren 9.9.. De bevolking wordt immobiel gemaakt, bang, onzeker, ongeduldig. Als in deze verhevigd kolkende massa plots een Messias opstaat, is het maar te hopen dat het er een is die ons allen ten dienste staat. Plannen ook voor de wereldwijde verbetering van de gezondheidszorg. Plannen voor de herverdeling van alle rijkdommen. Plannen voor propere lucht en helder water. Voor een terugkeer naar kleinschaligheid. Plannen voor de her-opwaardering van diepgaand intermenselijk contact; de drastische daling van militaire uitgaven, een basisinkomen voor iedereen. Plannen voor een totaal nieuw bestel, zoals er nog nooit een bestaan heeft. Plannen om voor goed alle duivels en demonen te bannen en plaats te maken voor het zoete engelenleven. Plannen om het nieuwe Soma op grote schaal uit te rollen over heelder bevolkingsgroepen.


Tom Bessemans
n.v.t.


We hebben gewacht op een aanleiding die groot genoeg was om alle plannen uit te rollen. Plannen  zoals het milieu redden door krachtige de-industrialisatie, het ontbinden van het kapitalistisch systeem, een overgang van een oud landen-systeem naar een nieuwe grote wereldmacht met centrale bevoegdheden, centraal beheer over zoveel mogelijk gegevens aangaande ALLES. Persoonlijke gegevens niet in het laatst. Dit is ongetwijfeld ook een goede manier om een aantal gegevens te ijken: locatie, identiteit; Verifiëren 9.9.. De bevolking wordt immobiel gemaakt, bang, onzeker, ongeduldig. Als in deze verhevigd kolkende massa plots een Messias opstaat, is het maar te hopen dat het er een is die ons allen ten dienste staat. Plannen ook voor de wereldwijde verbetering van de gezondheidszorg. Plannen voor de herverdeling van alle rijkdommen. Plannen voor propere lucht en helder water. Voor een terugkeer naar kleinschaligheid. Plannen voor de her-opwaardering van diepgaand intermenselijk contact; de drastische daling van militaire uitgaven, een basisinkomen voor iedereen. Plannen voor een totaal nieuw bestel, zoals er nog nooit een bestaan heeft. Plannen om voor goed alle duivels en demonen te bannen en plaats te maken voor het zoete engelenleven. Plannen om het nieuwe Soma op grote schaal uit te rollen over heelder bevolkingsgroepen.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-22 01:37

over deze lezing


cover

deel 9 van het Corona Dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #8 – Heel de Wereld

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 27/03/2020



tekst

Heel de wereld raakt stilaan gevirtualiseerd. Tot nu toe loopt dat proces achter op de realiteit. Tot misschien het moment komt waarop de virtualiteit over de centrale as springt, over elk verschil heen, spiegelend, glanzend, dan autonoom identiek en overgeleverd aan de ondoorgrondelijke energetische cyclus. Energie zonder massa, afwezig in het tastbare spectrum van de verzwakte geesten. Een aantal zaken weet je noot helemaal zeker. De val voor waarde, op voorwaarde dat de val niet toe klapt.


Tom Bessemans
n.v.t.


Heel de wereld raakt stilaan gevirtualiseerd. Tot nu toe loopt dat proces achter op de realiteit. Tot misschien het moment komt waarop de virtualiteit over de centrale as springt, over elk verschil heen, spiegelend, glanzend, dan autonoom identiek en overgeleverd aan de ondoorgrondelijke energetische cyclus. Energie zonder massa, afwezig in het tastbare spectrum van de verzwakte geesten. Een aantal zaken weet je noot helemaal zeker. De val voor waarde, op voorwaarde dat de val niet toe klapt.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-21 12:39

over deze lezing


cover

Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
HET

Vurige tong

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van dv
met dv (Roland HP503)
opgenomen op 19/04/2020



tekst

voor z.h.

Het wil nu langzaam uit zijn lichaam treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het schenkt haar taaie spieren, hart en ziel.
Zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.

De wereld zal het in haar lijf vernietigen,
god vergrijzen in de krullen van heur haar.
Zonlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die licht wordt, liefde, en dan tong.

Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
Het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.

Het zal zijn taal in haar tot storm ontbinden,
tot een kilte in de mythe van haar werveling.
Het wil het schone zijn dat diep in haar ontstaat.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


voor z.h.

Het wil nu langzaam uit zijn lichaam treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het schenkt haar taaie spieren, hart en ziel.
Zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.

De wereld zal het in haar lijf vernietigen,
god vergrijzen in de krullen van heur haar.
Zonlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die licht wordt, liefde, en dan tong.

Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
Het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.

Het zal zijn taal in haar tot storm ontbinden,
tot een kilte in de mythe van haar werveling.
Het wil het schone zijn dat diep in haar ontstaat.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-19 10:28

over deze lezing


cover

Het viert pinksteren.


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #7 – Kot

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 27/03/2020



tekst

Kot. Afzondering. Quarantaine, Nr1. Check in of afgelast wegens covid-19. In open natuur krijg je sterkere vleugels dan in een kooi. In een grotere pot krijgt de plant sterkere, grotere wortels dan in een klein potteken. Koorts, droge hoest, sorteercentra, spoed, 12/13u & 20u, lege straten, gesloten winkels, internetverkeer dat welig tiert en mensen informeert, desinformeert, manipuleert, amuseert, verkeerd, bezeert, verteert, vertedert toe doet kijken wanneer hij zichzelf herkent –de observator-. Beademingspomp, mondmaskertjes, wegversperringen, gesloten grenzen, lege treinen, nauwelijks vliegtuigen, propere lucht, meer vis, vogels, noem maar… Al wat anders overreden wordt door roekeloze doodsdrijvers. In eskaders over de weg scherend. Social distance, 1,5 meter afstand.


Tom Bessemans
n.v.t.


Kot. Afzondering. Quarantaine, Nr1. Check in of afgelast wegens covid-19. In open natuur krijg je sterkere vleugels dan in een kooi. In een grotere pot krijgt de plant sterkere, grotere wortels dan in een klein potteken. Koorts, droge hoest, sorteercentra, spoed, 12/13u & 20u, lege straten, gesloten winkels, internetverkeer dat welig tiert en mensen informeert, desinformeert, manipuleert, amuseert, verkeerd, bezeert, verteert, vertedert toe doet kijken wanneer hij zichzelf herkent –de observator-. Beademingspomp, mondmaskertjes, wegversperringen, gesloten grenzen, lege treinen, nauwelijks vliegtuigen, propere lucht, meer vis, vogels, noem maar… Al wat anders overreden wordt door roekeloze doodsdrijvers. In eskaders over de weg scherend. Social distance, 1,5 meter afstand.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-19 10:13

over deze lezing


cover

deel 7 van het Corona Dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #6 – We moeten zien

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 25/03/2020



tekst

We moeten zien dat we ervan profiteren, zolang als het duurt. Want hoe lang het ook gaat duren, ooit komt er een moment waarop het weer verandert. Misschien stilaan naar hoe het was voor covid-19; misschien naar een heel andere wereld… Hou u al maar vast voor de grootste klootzakken die zich door een of ander machtsvacuüm laten naar binnen zuigen. Die heb je altijd. Hopelijk worden die virussen die die slechteriken zijn, snel ontmaskerd, eer ze heel de maatschappij nog meer verzieken en ontwrichten. Want er bestaan nieuwe kansen om de wereld duurzaam te beleven; zonder nog meer roofbouw op de planeet met haar beperkte omvang en capaciteit.


Tom Bessemans
n.v.t.


We moeten zien dat we ervan profiteren, zolang als het duurt. Want hoe lang het ook gaat duren, ooit komt er een moment waarop het weer verandert. Misschien stilaan naar hoe het was voor covid-19; misschien naar een heel andere wereld… Hou u al maar vast voor de grootste klootzakken die zich door een of ander machtsvacuüm laten naar binnen zuigen. Die heb je altijd. Hopelijk worden die virussen die die slechteriken zijn, snel ontmaskerd, eer ze heel de maatschappij nog meer verzieken en ontwrichten. Want er bestaan nieuwe kansen om de wereld duurzaam te beleven; zonder nog meer roofbouw op de planeet met haar beperkte omvang en capaciteit.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-18 11:45

over deze lezing


cover

Deel 6 van het Corona Dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Het valt

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van dv
met dv (Roland HP503)
opgenomen op 18/04/2020



tekst

Onaantastbaar is het donker van het zinken,
Ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
Onweerstaanbaar is de lust dat het er voedt.

Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst, verparelt, woelt in zand.

In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.

Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.

Het neemt vrede met de tederheid, het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, met
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.

Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt
aldoor tot het van haar vervlietende heelal.
Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar

zinkt het rotten, vrijheid is er enkel in verval.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


Onaantastbaar is het donker van het zinken,
Ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
Onweerstaanbaar is de lust dat het er voedt.

Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst, verparelt, woelt in zand.

In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.

Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.

Het neemt vrede met de tederheid, het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, met
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.

Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt
aldoor tot het van haar vervlietende heelal.
Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar

zinkt het rotten, vrijheid is er enkel in verval.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-18 10:15

over deze lezing


cover

uit 'Het', de prequel tot LAIS


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Atol

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van dv
opgenomen op 17/04/2020



tekst

Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een dood present die het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
Het word in haar uiteindelijk bevrijd.

Het is atol, zijn aders zijn koralen.
Het is een wegen op het wiegen
van de immer zilte zee, spat
in het oog der brullende zon.

Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
Het mengt zijn daden door het woord.
Het zal haar zang niet zijn, het is geen zingen.

Het ziet het naken van de nacht, verlaten
zelfs door de angst, de gramschap der graven:
in kille duisternis wordt het tot niets ontdaan.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een dood present die het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
Het word in haar uiteindelijk bevrijd.

Het is atol, zijn aders zijn koralen.
Het is een wegen op het wiegen
van de immer zilte zee, spat
in het oog der brullende zon.

Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
Het mengt zijn daden door het woord.
Het zal haar zang niet zijn, het is geen zingen.

Het ziet het naken van de nacht, verlaten
zelfs door de angst, de gramschap der graven:
in kille duisternis wordt het tot niets ontdaan.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-17 10:45

over deze lezing


cover

Gedicht van de Dag uit 'HET' de prequel tot LAIS


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #5 – Meer tijd om na te denken

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 25/03/2020



tekst

Meer tijd om na te denken over wat er allemaal fout ging. Met een hoopje zelfverwijten erbovenop. Ook tijd nu om eens na te denken over onze toekomst. Het eerste wat je ziet is dat het referentiekader is verdwenen. In welk soort realiteit zal je toekomst zich afspelen? En ondertussen sleep je de dieptes uit je verleden met je mee. Ze trekken diepe voren terwijl jijzelf, met de grootste moeite, het gevoel hebt dat je toch een klein beetje vooruitgang boekt. Het is niks om gerust op te zijn. Wat als we dit niet onder controle krijgen? Iedereen raakt vroegtijdig uitgeput. Kippenvel krijg je, in geregelde golven. Flitsende gedachten, alsof je anders te laat komt; de ingevulde ruimte pas zou vatten na haar complete leegte. De aandacht die je ontsnapt. Concentratie een woord wordt waar je je wel wat bij kan voorstellen. Maar veel meer ook niet.


Tom Bessemans
n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-17 10:12

over deze lezing


cover

Deel 5 van het Corona dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Angelika leest Celan

uit ‘Lichtzwang’ deel VI

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Paul Celan
in een lezing van Angelika Hulsmans
met Geert Huybens (gitaar)




tekst

SPERRIGES MORGEN
ich beiße mich in dich, ich schweige mich an dich,

wir tönen,
allein,

pastos
vertropfen die Ewigkeitsklänge,
durchquäkt
von heutigem
Gestern,

wir fahren,

groß
nimmt uns der letzte
Schallbecher auf:

den beschleunigten Herzschritt
draußen
im Raum
bei ihr, der Erd-
achse.


Paul Celan
A. Englund, Still Songs: Music In and Around the Poetry of Paul Celan, London 2012


MERKBLÄTTER-SCHMERZ,
beschneit, überschneit:

in der Kalenderlücke
wiegt ihn, wiegt ihn
das neugeborene
Nichts.


Paul Celan
Pierre Joris - Paul Celan, Breathturn into Timestead: The Collected Later Poetry: A Bilingual Edition


MERKBLÄTTER-SCHMERZ,
beschneit, überschneit:

in der Kalenderlücke
wiegt ihn, wiegt ihn
das neugeborene
Nichts.


Paul Celan
tekstbron: Pierre Joris - Paul Celan, Breathturn into Timestead: The Collected Later Poetry: A Bilingual Edition

lezing toegevoegd op 2020-04-17 06:09

over deze lezing


cover

Angelika Hulsmans leest drie teksten uit het slotdeel van Lichtzwang (1970)
Gitaar: Geert Huybens


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Corona /Heaven is a beautiful place

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Paul Celan
in een lezing van Angelika Hulsmans, Arnout Camerlinckx and Sabine Gillis




tekst

Aus der Hand frißt der Herbst mir sein Blatt: wir sind Freunde.
Wir schälen die Zeit aus den Nüssen und lehren sie gehn:
die Zeit kehrt zurück in die Schale.

Im Spiegel ist Sonntag,
im Traum wird geschlafen,
der Mund redet wahr.

Mein Aug steigt hinab zum Geschlecht der Geliebten:
wir sehen uns an,
wir sagen uns Dunkles,
wir lieben einander wie Mohn und Gedächtnis,
wir schlafen wie Wein in den Muscheln,
wie das Meer im Blutstrahl des Mondes.

Wir stehen umschlungen im Fenster, sie sehen uns zu von der Straße:
es ist Zeit, daß man weiß!
Es ist Zeit, daß der Stein sich zu blühen bequemt,
daß der Unrast ein Herz schlägt.
Es ist Zeit, daß es Zeit wird.

Es ist Zeit.


Paul Celan
Platform P.L.e.E.


Aus der Hand frißt der Herbst mir sein Blatt: wir sind Freunde.
Wir schälen die Zeit aus den Nüssen und lehren sie gehn:
die Zeit kehrt zurück in die Schale.

Im Spiegel ist Sonntag,
im Traum wird geschlafen,
der Mund redet wahr.

Mein Aug steigt hinab zum Geschlecht der Geliebten:
wir sehen uns an,
wir sagen uns Dunkles,
wir lieben einander wie Mohn und Gedächtnis,
wir schlafen wie Wein in den Muscheln,
wie das Meer im Blutstrahl des Mondes.

Wir stehen umschlungen im Fenster, sie sehen uns zu von der Straße:
es ist Zeit, daß man weiß!
Es ist Zeit, daß der Stein sich zu blühen bequemt,
daß der Unrast ein Herz schlägt.
Es ist Zeit, daß es Zeit wird.

Es ist Zeit.


Paul Celan
tekstbron: Platform P.L.e.E.

lezing toegevoegd op 2020-04-16 11:37

over deze lezing


cover

Schilderij: Ilse Derden
Fotografie, montage en productie: Arnout Camerlinckx
Geluid: Radio Klebnikov (Angelika Hulsmans-Thulke leest Corona van Paul Celan met zang van Sabine Gillis en Arnout Camerlinckx)


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Lezingen Series Wow & Flutter

Wow & Flutter #4 – Scenario kantelbaar

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans
opgenomen op 25/03/2020



tekst

Scenario kantelbaar bord vol glas leeg maar wreed. Er zijn nog steeds verschillende dingen die moeten gered worden. Die hebben vermoedelijk ook een verschillende aanpak nodig.


Tom Bessemans
n.v.t.


Scenario kantelbaar bord vol glas leeg maar wreed. Er zijn nog steeds verschillende dingen die moeten gered worden. Die hebben vermoedelijk ook een verschillende aanpak nodig.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-16 09:30

over deze lezing


cover

Vierde aflevering van het Corona dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Lezingen Series Voordracht Wow & Flutter

Wow & Flutter #3 – Hoe zou de realiteit nu fout of juist

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans




tekst

Hoe zou de realiteit nu fout of juist ingeschat kunnen worden, als blijkt dat er niet slechts één realiteit bestaat? Hoe zou nu de toekomst juist ingeschat kunnen worden, als er niets zeker is? Als de toekomst zich ogenblik na ogenblik aan onze slechts beperkt functionerende zintuigen openbaart en in dat koppie laat omzetten in een herkenbaar idee. Nu zal onze verbeelding rijkelijk aangevuld worden met geheel nieuwe referentiekaders; grote lijsten waarbinnen een en ander nog enigszins overzichtelijk blijft. Toch eenmaal gewend aan een nieuw plaatje. Het zal niet zijn van ‘Dat zie ik niet graag’, ‘Dit vind ik niet mooi, leuk’, Dat wil ik niet’, ‘Hier kan ik niet mee leven’, ‘Dit is niets voor mij’… Het wordt een nieuw soort aanvaarding. Een nieuwe werkelijkheid, een nieuw besef, dat ook wij kwetsbaar zijn. Even kwetsbaar als die mensen ver van ons af; ver van mijn bed. En zo mag dit gezegde ook meteen de vuilbak op.


Tom Bessemans
n.v.t.


Hoe zou de realiteit nu fout of juist ingeschat kunnen worden, als blijkt dat er niet slechts één realiteit bestaat? Hoe zou nu de toekomst juist ingeschat kunnen worden, als er niets zeker is? Als de toekomst zich ogenblik na ogenblik aan onze slechts beperkt functionerende zintuigen openbaart en in dat koppie laat omzetten in een herkenbaar idee. Nu zal onze verbeelding rijkelijk aangevuld worden met geheel nieuwe referentiekaders; grote lijsten waarbinnen een en ander nog enigszins overzichtelijk blijft. Toch eenmaal gewend aan een nieuw plaatje. Het zal niet zijn van ‘Dat zie ik niet graag’, ‘Dit vind ik niet mooi, leuk’, Dat wil ik niet’, ‘Hier kan ik niet mee leven’, ‘Dit is niets voor mij’… Het wordt een nieuw soort aanvaarding. Een nieuwe werkelijkheid, een nieuw besef, dat ook wij kwetsbaar zijn. Even kwetsbaar als die mensen ver van ons af; ver van mijn bed. En zo mag dit gezegde ook meteen de vuilbak op.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-15 11:43

over deze lezing


cover

Derde aflevering van het Coronadagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Lezingen Series Wow & Flutter

Wow & Flutter #2 – Het viel te verwachten

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans




tekst

Het viel te verwachten. We zeiden al lang dat het zo toch niet kon blijven doorgaan. Eeuwige economische groei die onze planeet hoe langer hoe onleefbaarder maakt. Dat het allemaal al die tijd als een kaartenhuisje is gebouwd. Wat in dit geval toepasselijk is als metafoor voor het einde van een tijdperk. Het was toch soms al zo’n raar zicht, alles perfect op mekaar afgestemd. Een raderwerkje dat met de meest verfijnde technieken tot op een ongekend niveau was gekomen. We verliezen nu in sneltempo een grote hoeveelheid zekerheden. Totale reset. Ontstaat er een onvrijwillig vrijwilligersleger? Je krimpt in elkaar, mekaar maar helemaal alleen. Af en toe voel je iets duwen vanachter je ogen. Warme zoutwater-gloed die je zicht heel even vertroebelt.


Tom Bessemans
n.v.t.


Het viel te verwachten. We zeiden al lang dat het zo toch niet kon blijven doorgaan. Eeuwige economische groei die onze planeet hoe langer hoe onleefbaarder maakt. Dat het allemaal al die tijd als een kaartenhuisje is gebouwd. Wat in dit geval toepasselijk is als metafoor voor het einde van een tijdperk. Het was toch soms al zo’n raar zicht, alles perfect op mekaar afgestemd. Een raderwerkje dat met de meest verfijnde technieken tot op een ongekend niveau was gekomen. We verliezen nu in sneltempo een grote hoeveelheid zekerheden. Totale reset. Ontstaat er een onvrijwillig vrijwilligersleger? Je krimpt in elkaar, mekaar maar helemaal alleen. Af en toe voel je iets duwen vanachter je ogen. Warme zoutwater-gloed die je zicht heel even vertroebelt.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-14 09:45

over deze lezing


cover

Tweede aflevering van het Coronadagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
Wow & Flutter

Wow & Flutter #1 – Het comfort wat je zo gewoon bent geraakt

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Tom Bessemans
in een lezing van Tom Bessemans




tekst

Het comfort wat je zo gewoon bent geraakt. Je mag plots zowat alles in vraag stellen. De oude wereld zakt weg onder je schoenen. En ook jij wordt meegezogen. De demonen van onze driften keren zich van kant. Zo’n kentering gaat snel; van het ene moment op het andere. Een moment dat korter of langer is op de klok, maar in realiteit even ver verwijderd van het eindpunt. Als een bal die onderweg is naar de goal en daar tegen de netten zal smakken. Maar geen netten; deze keer worden ze vervangen door andere substanties; kleverig, van onbestemde kleur.


Tom Bessemans
n.v.t.


Het comfort wat je zo gewoon bent geraakt. Je mag plots zowat alles in vraag stellen. De oude wereld zakt weg onder je schoenen. En ook jij wordt meegezogen. De demonen van onze driften keren zich van kant. Zo’n kentering gaat snel; van het ene moment op het andere. Een moment dat korter of langer is op de klok, maar in realiteit even ver verwijderd van het eindpunt. Als een bal die onderweg is naar de goal en daar tegen de netten zal smakken. Maar geen netten; deze keer worden ze vervangen door andere substanties; kleverig, van onbestemde kleur.


Tom Bessemans
tekstbron: n.v.t.

lezing toegevoegd op 2020-04-13 10:29

over deze lezing


cover

Eerste aflevering van het Corona-dagboek van Tom Bessemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

uit ‘Een man begraaft een boom’

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Shari Van Goethem
in een lezing van Liesbeth Lemmens and Sarah Michaux
met Klaus Pardon (gitaar)
opgenomen op 18/01/2020



tekst

een man begraaft een boom
een vrouw valt voorover in een lege kamer
een andere man rolt landkaarten op
een andere vrouw ligt in een bijna lege kamer
op een halve vrouw na is ze alleen
nog een andere man is alleen
er speelt een kind en een transistorradio
drie meisjes hurken

 

onderaan de trap gaat zij liggen. zij gaat liggen. onderaan de trap
zij blijft liggen. onderaan de trap blijft zij liggen. een jongen komt binnen

komt binnen, stapt wijdbeens over de vrouw heen. zij
blijft liggen. onderaan de trap

onderaan de trap. een jonge vrouw komt binnen. zij blijft liggen. buigt
zich over haar heen. zij blijft liggen. de jonge vrouw staat op

staat recht. zij blijft liggen. overweegt de lift
maar ze gaat liggen

ze liggen. onderaan de trap. onderaan de trap blijven ze
liggen. tot de vloer zich vult met vrouwen

de vloer vult zich met vrouwen. ze gaan liggen. ze blijven
liggen. onderaan de trap. onder de trap. aan het raam

aan het raam. overal. ze liggen overal. de vrouwen, ze liggen. overal
planten hun vuist in eigen maag. maar blijven liggen

ze blijven liggen tot de kin de knieën raakt. dan staan ze op. de vrouwen
ze staan op. zij

laatst

 


Shari Van Goethem
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #20

lezing toegevoegd op 2020-04-03 09:30

over deze lezing


cover

hier kan je alle opmerkingen kwijt


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

In het duister

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Andrew Pease
met Andrew Pease (zang-gitaar)
opgenomen op 02/04/2020



tekst

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen wrange woede daar,
geen tieren dat rond mij komt staan.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen woeste mannen daar,
geen fel gebaren dat mij dood wil slaan.

in het duister neemt het duister
al de koude weg uit mij.
in het duister speelt het duister
stille warme melodie voor mij.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
niemand ziet nog wie of waar ik ben:
in het duister ben ik weg van hen.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen wrange woede daar,
geen tieren dat rond mij komt staan.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
geen woeste mannen daar,
geen fel gebaren dat mij dood wil slaan.

in het duister neemt het duister
al de koude weg uit mij.
in het duister speelt het duister
stille warme melodie voor mij.

in het duister kan ik wonen
in het duister kom ik thuis.
niemand ziet nog wie of waar ik ben:
in het duister ben ik weg van hen.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-02 07:07

over deze lezing


cover

ik zeg u dit komt nie goe!


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

per Spective

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Olchar E. Lindsann
in een lezing van dv, Kris Pollet and Zaahne
met Jony Fitsch (cello) and Tom Bessemans (mondharmonium)
opgenomen op 07/03/2020



tekst

per Spective
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~
“hen spirits turn themselves
away they become invisible but the hells
are not seen be”
– Swedenborg, Heaven and Hell
~~~~
“joyments of Genius, which to Angels
look like torment and insanity, I coll”
– Blake, The Marriage of Heaven and Hell
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~

specula utopium:
spirintversion turneth versus
corneal empathy gauze, re-
turns to distal in the moongloam: verses
in jambment of the pneuma gleam: o
sulphur smear of breath fume glass
spear it help as monitor
sight of de, molition psyche ,Dis
solution pit, pan-
opticon upon
it featherstorm in swivels drill
subjective retina ô collander of angels
flameblood cataract honey beam stigmatatism
vertiginous plasm callibrator, up
ward tumblers, worm-
holes trembling divinely, limb
from ape torn limb purse, pective
brain bath vegetative
ô memorable fumage choir, arck of
texture of refractive optic sin:
brief-gleam in the
devileye


Olchar E. Lindsann
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #20


per Spective
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~
“hen spirits turn themselves
away they become invisible but the hells
are not seen be”
– Swedenborg, Heaven and Hell
~~~~
“joyments of Genius, which to Angels
look like torment and insanity, I coll”
– Blake, The Marriage of Heaven and Hell
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~

specula utopium:
spirintversion turneth versus
corneal empathy gauze, re-
turns to distal in the moongloam: verses
in jambment of the pneuma gleam: o
sulphur smear of breath fume glass
spear it help as monitor
sight of de, molition psyche ,Dis
solution pit, pan-
opticon upon
it featherstorm in swivels drill
subjective retina ô collander of angels
flameblood cataract honey beam stigmatatism
vertiginous plasm callibrator, up
ward tumblers, worm-
holes trembling divinely, limb
from ape torn limb purse, pective
brain bath vegetative
ô memorable fumage choir, arck of
texture of refractive optic sin:
brief-gleam in the
devileye


Olchar E. Lindsann
tekstbron: RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #20

lezing toegevoegd op 2020-04-01 11:05

over deze lezing


cover

Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Nostradamus

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Paul Snoek
in een lezing van dv
opgenomen op 11/01/2020



tekst

Nostradamus

I

Mijn hielen aan de koele tegels des waters
en de maan door mijn oorschelp verduisterd,
zo durf ik rusten in de gleuf der glazen heuvels,
waarin de nacht mij als een zucht weerkaatst,
want waarlijk, een kus is mijn enige zintuig.

En zacht, als zilver dat men bijna aanraakt,
volbreng ik verzadigd de werken der goden.

Dit is mijn longen ontladen en drinken en
tussen adem en schaduw bewonderend voelen
hoe mijn handen angstvol in hun warme holte
de koude vingers van hun schepping strelen.

 

II

Het is een droom, voortvluchtig als water,
het korte glimmen van een mantelhaak,
het bijna horen zingen van een vreemde vogel,
iets dat ik mij enkel ‘s winters herinner.

Het is de droom dat ik tover met echo’s
dat ik doorzichtig het water weerkaats
en het water niet naboots,
dat de dauw die in mijn neusgang stolt
de bloem beweent die ik mij heb verbeeld,
dat de kleur die aan mijn vingers kleeft
aan de vleugel ontbreekt van de vlinder
die ik zag met het hart van mijn oog.

Het is de droom dat ik droomde.

III

Wanneer de ijsprins mij verlaat
en mijn borst zich bevrijdt van zijn schuddende ebbe,
wanneer ik mij wond aan de pegels der stilte
of aan het laatste slurpen van het daglicht,
het is dan dat een god mijn lichaam bewoont.

Het is wanneer ik hem vluchtend benader
en op zijn schouder rozen kus of soms
mijn mond laat rusten als een munt
dat ik mij uitwis en kortstondig glinster
als de ster, vóór zij in zee valt.

Het is wanneer ik even sterf
dat ik hem eeuwig liefheb en vallend bewonder.


Paul Snoek
DBNL


Nostradamus

I

Mijn hielen aan de koele tegels des waters
en de maan door mijn oorschelp verduisterd,
zo durf ik rusten in de gleuf der glazen heuvels,
waarin de nacht mij als een zucht weerkaatst,
want waarlijk, een kus is mijn enige zintuig.

En zacht, als zilver dat men bijna aanraakt,
volbreng ik verzadigd de werken der goden.

Dit is mijn longen ontladen en drinken en
tussen adem en schaduw bewonderend voelen
hoe mijn handen angstvol in hun warme holte
de koude vingers van hun schepping strelen.

 

II

Het is een droom, voortvluchtig als water,
het korte glimmen van een mantelhaak,
het bijna horen zingen van een vreemde vogel,
iets dat ik mij enkel ‘s winters herinner.

Het is de droom dat ik tover met echo’s
dat ik doorzichtig het water weerkaats
en het water niet naboots,
dat de dauw die in mijn neusgang stolt
de bloem beweent die ik mij heb verbeeld,
dat de kleur die aan mijn vingers kleeft
aan de vleugel ontbreekt van de vlinder
die ik zag met het hart van mijn oog.

Het is de droom dat ik droomde.

III

Wanneer de ijsprins mij verlaat
en mijn borst zich bevrijdt van zijn schuddende ebbe,
wanneer ik mij wond aan de pegels der stilte
of aan het laatste slurpen van het daglicht,
het is dan dat een god mijn lichaam bewoont.

Het is wanneer ik hem vluchtend benader
en op zijn schouder rozen kus of soms
mijn mond laat rusten als een munt
dat ik mij uitwis en kortstondig glinster
als de ster, vóór zij in zee valt.

Het is wanneer ik even sterf
dat ik hem eeuwig liefheb en vallend bewonder.


Paul Snoek
tekstbron: DBNL

lezing toegevoegd op 2020-03-26 03:44

over deze lezing


cover

muziek : Max Richter – On the Nature of Daylight (Entropy)
mixage : Arnout Camerlinckx
voordracht: dv


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!