Sluipende moordenaar, elkeen de zijne

door Tom Bessemans


(tekstbron: )

Sluipende moordenaar, elkeen de zijne. Niet in het snuitje, dat die al bezig is met de voorbereidingen om uiteindelijk de genadeslag toe te brengen. Gedepersonaliseerde multi-persoonlijkheid die alle middelen inzet voor de overwinning bij de eindafrekening. De aanloop daarnaartoe zijn we flink aan het nemen. Het toerental drijft op. Stevige stromen door te nauwe leidingen. De zwakke punten komen één na één tevoorschijn. En dat tempo ligt te hoog. Reparaties blijven oplapwerk en het overzicht raakt zoek. In paniek blijven de grote actoren het gepeupel met illusies voeden, hopend dat die niet doorprikt worden. Je ziet het tegendeel gebeuren. Het geloof in een goede afloop raakt – meer en meer – zoek en de zingevingsvraag wordt rechtmatig gesteld. Het leger van vraagtekens groeit aan en wordt zo het grootste en allergevaarlijkste massavernietigingswapen ooit. De bron die de fontein voedt, raakt opgedroogd. Onbekommerde lichtheid stopt. Diepgang wordt zeldzaam. Doorzicht en erbarmen vervagen in het woordenboek van ons bestaan.

Tom Bessemans

10-11 juni 2020

Piano


Geregistreerde lezing(en) van deze tekst:
W&F #63 - Sluipende moordenaar, elkeen de zijne