Dat alsmaar meer om zich heen grijpende

door Tom Bessemans


(tekstbron: )

Dat alsmaar meer om zich heen grijpende gevoel van schijnbare onmacht, angst en twijfel, verzadiging en verdeeldheid, individualisering, haat, nihilisme, opaal lokaas, knalrood flierus, braakbot retsen. Zonder er enige vat op te lijken hebben. Gelukkig duiken de goeie ideeën nu en dan hier en daar op. En de echte doorbraken, in grote schokgolven met langdurige natrillingen, maar ook een natuurlijke uitsterftijd. Anders hadden we onze lesjes wel al lang geleerd. En dat is duidelijk niet het geval. Zodus zodoende.

Tom Bessemans

3-4 juni 2020

Orgel


Geregistreerde lezing(en) van deze tekst:
W&F#60 - Dat alsmaar meer om zich heen grijpende