RK 2021-10-16

RK 2021-10-09

RK 2021-07-10

RK 2021-07-03

RK 2021-06-26

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-06-26
/

RK 2021-06-19

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-06-19
/

RK 2021-06-12

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-06-12
/

RK 2021-06-05

RK 2021-05-29

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-05-29
/

RK 2021-04-24

RADIO KLEBNIKOV
RK 2021-04-24
/

RK-2021-04-10

RK 2021-04-03

RK 2021-03-13

Categories
TVA

TE LAAT

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Arnout Camerlinckx, Dirk Vekemans and Els Debarbieux
opgenomen op 09/01/2021



tekst

te laat

//Théâtre presque Véritablement Algorithmique

level 1

Dag. Zij aanbidden de zon op een terras.
Het krijten van de meeuwen rukt alle vrouwen de rok af.
De mannen knielen en likken. Het wacht.

Nacht. Bevinger de zingende randen van de maan.
Het duurt niet lang voor ze komt. Haar sierschouder kromt.
Haar zucht is kinderverdriet, zegt ze.

“Mijn zucht is kinderverdriet”.

De klank streept verbittering uit in bloedlijnen,
in dof klonterstof. Klaarheid. Hier is ‘ik’, daar is ‘jij’.
Hond blaft de hond. Jij spreekt het ik.
Wij smeken de dijen.

Het druipt en hij lacht. Zij slaat hem. Striemen stank
voor hem, naakte dank voor haar. Perfect.
De borst is te smal, de pijn wordt een wij.

“Twee beren twee harten / twee broodjes twee heren / op de snaar van het mes”.

level 2

Er ploft een dikke druppel ons in het stof.
Retourneer het glanshaar. Defeceer de tekorten.
Murw het maagslijm neerwaarts naar de darm van de dwang.

Ha! Astraal kanaal. De sterrenbek opengesperd met vlammende kwijlnevelen. Prijs ons want wij wij hebben de gave gevonden, heer.
Wij strelen de rafelige randen van het gat in de bloedende gaten.

Het dronk bier en toekomst met hen op een terras.

level 3

Open de vouw in de waarheid. Er sist wat. Elke dwarslijn eindigt op sssst. Dadam dadam dadam dadam ssst. Het verstrengelt, kulmineert.
Evenaar. Van het zwarte plafond komen kladden maden los.
Hier kom je nooit meer uit.

Grijp in. Modificeer. Maak een verloopring.
Steek haar binnen als een wee-je-gebeente.
Laat haar wriemelen in het lijf, met vinger en scheermes.
Laat haar likken, bijten, rukken, duwen, reken het uit.
Karteer de tellen op het bewegen, ritmeer haar.

level 4

Zij gooit hen haar lijf met liefde en al in de wielen.
Alen verstokken, tentakels omarmen.
Er is geen uit meer aan dit in van ons.
De ziel verneukt de ziel.

Vluchten herhaalt de zucht.
Het laatste avondmaal is de tafel van twee, vier, acht, zestien, tweeëndertig… Doe!

Stack overflow. Game over.
Nu blijft nu en hier en naakt.

“Je komt te laat”, zegt zij.
“Ik kom te laat”, zegt hij.
“Wat wil je,” zeg ik.


NKdeE
VILT 2021


level 1

Day. They worship the sun on a terrace.
The chimes of the seagulls tears off the skirts of all the women.
The men kneel and lick. It waits.

Night. Finger the singing edges of the moon.
It won’t be long before she comes. Her dainty shoulder curves.
Her sigh is childhood grief, she says.

“My sigh is childhood grief”.

The sound streaks out bitterness in bloodlines,
in dull clots of dust. Clarity. Here is ‘I’, there is ‘you’.
‘Dog’ barks the dog. ‘You’ says the I.
‘We’ beg the thighs.

It drips and he smiles. She hits him. Slashes of stink
to him, naked thanks for her. Perfect.
The chest is too narrow, the pain becomes a we.

“Two bears, two hearts / two breads, two gents / on the string of the knife”.

level 2

A fat drop of ‘us’ plunges into the dust.
Return the shiny hair. Defecate the deficits.
Murw the gastric mucus down to the gut of compulsion.

Ha! Astral canal. The star’s beak opened with flaming drool spraying. Praise us for we have uncovered the gift, lord.
We caress the frayed edges of the hole in the bleeding holes.

It drank beer and future with them on a terrace.

level 3

Open the fold in the truth. Something is hissing. Each transversal ends on sssst. Dadam dadam dadam dadam ssst. It intertwines, culminates.
Equator. Equate her. Waves of maggots come loose from the black ceiling.
You will never get out of here.

Intervene. Modify. Make a gradient ring.
Stick her inside you like a wee-your-bone.
Let her wiggle her body, finger and razor.
Let her lick, bite, jerk, push, do the math, do the math.
Map the count on the movement, rhythm her.

level 4

She throws her body in their wheels with love and all.
Eels harden, tentacles embrace.
There is no more out to this in of us.
The soul is fucking the soul.

Fleeing repeats the sigh.
The Last Supper is the table of two, four, eight, sixteen, thirty-two… Do!

Stack overflow. Game over.
Now is now again and here and naked.

“You are too late,” she says.
“I am too late,” he says.
“What did you expect,” I say.



tekstbron: not applicable

lezing toegevoegd op 2021-01-10 11:59

over deze lezing


cover

Experimenteel luisterspel, live in eerste lezing tijdens de uitzending van 9/01/2021
live mixage: Arnout Camerlinckx - Els Debarbieux
postproductie: Dirk Vekemans


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
HET

and thus i shall descend upon you

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Dirk Vekemans
met dv (live electronics)




tekst

in sotto vocequasi parlando – piu forte – frusciando

do not call me into your light of day
for i am severed from myself
i have lost my early plight of sorrow
i have lost the petty pride and curse of worth
i have forsaken all the names you gave me
i have given them to plagues to rule your world
i have shed your scary skin of love
i have found my ancient cloth of dark

do not call me into the light of day
do not venture forth to please me
do not seek to relish in despise of me
for i am no one and do not wish to be
i will sleep for ever through your history
for there is no end to me
for there is no being left in me
for there is no getting me
for i am no one
and i am you

and thus i shall descend upon you
with lips of dust i will kiss your garments
with giant hands of steel i will uplift you
with snakes and thorns i will caress you
with breath of fire i will pervade you
with words that end your thought
my voice will strike you

and when you’re gone
and when you’re gone
no one will mourn you

for i will linger like a weeping wave
from star to star and i will bounce
off the utter blackness of the hole
to watch it devour
the last of all your angry whispers
the final vestige of your anxious coil.


NKdeE
ViLT 2020

lezing toegevoegd op 2020-11-17 08:24

over deze lezing


cover

simpel aah-loopje, twee micro's, eentje met wat echo d'r op


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Categories
HET

Vurige tong

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Dirk Vekemans
met dv (Roland HP503)
opgenomen op 19/04/2020



tekst

voor z.h.

Het wil nu langzaam uit zijn lichaam treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het schenkt haar taaie spieren, hart en ziel.
Zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.

De wereld zal het in haar lijf vernietigen,
god vergrijzen in de krullen van heur haar.
Zonlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die licht wordt, liefde, en dan tong.

Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
Het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.

Het zal zijn taal in haar tot storm ontbinden,
tot een kilte in de mythe van haar werveling.
Het wil het schone zijn dat diep in haar ontstaat.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


voor z.h.

Het wil nu langzaam uit zijn lichaam treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het schenkt haar taaie spieren, hart en ziel.
Zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.

De wereld zal het in haar lijf vernietigen,
god vergrijzen in de krullen van heur haar.
Zonlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die licht wordt, liefde, en dan tong.

Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
Het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.

Het zal zijn taal in haar tot storm ontbinden,
tot een kilte in de mythe van haar werveling.
Het wil het schone zijn dat diep in haar ontstaat.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-19 10:28

over deze lezing


cover

Het viert pinksteren.


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Het valt

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Dirk Vekemans
met dv (Roland HP503)
opgenomen op 18/04/2020



tekst

Onaantastbaar is het donker van het zinken,
Ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
Onweerstaanbaar is de lust dat het er voedt.

Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst, verparelt, woelt in zand.

In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.

Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.

Het neemt vrede met de tederheid, het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, met
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.

Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt
aldoor tot het van haar vervlietende heelal.
Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar

zinkt het rotten, vrijheid is er enkel in verval.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


Onaantastbaar is het donker van het zinken,
Ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
Onweerstaanbaar is de lust dat het er voedt.

Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst, verparelt, woelt in zand.

In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.

Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.

Het neemt vrede met de tederheid, het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, met
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.

Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt
aldoor tot het van haar vervlietende heelal.
Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar

zinkt het rotten, vrijheid is er enkel in verval.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-18 10:15

over deze lezing


cover

uit 'Het', de prequel tot LAIS


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Atol

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van NKdeE
in een lezing van Dirk Vekemans
opgenomen op 17/04/2020



tekst

Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een dood present die het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
Het word in haar uiteindelijk bevrijd.

Het is atol, zijn aders zijn koralen.
Het is een wegen op het wiegen
van de immer zilte zee, spat
in het oog der brullende zon.

Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
Het mengt zijn daden door het woord.
Het zal haar zang niet zijn, het is geen zingen.

Het ziet het naken van de nacht, verlaten
zelfs door de angst, de gramschap der graven:
in kille duisternis wordt het tot niets ontdaan.


NKdeE
ViLT - Elke Dag Verse Lyriek


Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een dood present die het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
Het word in haar uiteindelijk bevrijd.

Het is atol, zijn aders zijn koralen.
Het is een wegen op het wiegen
van de immer zilte zee, spat
in het oog der brullende zon.

Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
Het mengt zijn daden door het woord.
Het zal haar zang niet zijn, het is geen zingen.

Het ziet het naken van de nacht, verlaten
zelfs door de angst, de gramschap der graven:
in kille duisternis wordt het tot niets ontdaan.


NKdeE
tekstbron: ViLT - Elke Dag Verse Lyriek

lezing toegevoegd op 2020-04-17 10:45

over deze lezing


cover

Gedicht van de Dag uit 'HET' de prequel tot LAIS


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

per Spective

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Olchar E. Lindsann
in een lezing van Dirk Vekemans, Kris Pollet and Zaahne
met Jony Fitsch (cello) and Tom Bessemans (mondharmonium)
opgenomen op 07/03/2020



tekst

per Spective
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~
“hen spirits turn themselves
away they become invisible but the hells
are not seen be”
– Swedenborg, Heaven and Hell
~~~~
“joyments of Genius, which to Angels
look like torment and insanity, I coll”
– Blake, The Marriage of Heaven and Hell
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~

specula utopium:
spirintversion turneth versus
corneal empathy gauze, re-
turns to distal in the moongloam: verses
in jambment of the pneuma gleam: o
sulphur smear of breath fume glass
spear it help as monitor
sight of de, molition psyche ,Dis
solution pit, pan-
opticon upon
it featherstorm in swivels drill
subjective retina ô collander of angels
flameblood cataract honey beam stigmatatism
vertiginous plasm callibrator, up
ward tumblers, worm-
holes trembling divinely, limb
from ape torn limb purse, pective
brain bath vegetative
ô memorable fumage choir, arck of
texture of refractive optic sin:
brief-gleam in the
devileye


Olchar E. Lindsann
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #20


per Spective
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~
“hen spirits turn themselves
away they become invisible but the hells
are not seen be”
– Swedenborg, Heaven and Hell
~~~~
“joyments of Genius, which to Angels
look like torment and insanity, I coll”
– Blake, The Marriage of Heaven and Hell
~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~

specula utopium:
spirintversion turneth versus
corneal empathy gauze, re-
turns to distal in the moongloam: verses
in jambment of the pneuma gleam: o
sulphur smear of breath fume glass
spear it help as monitor
sight of de, molition psyche ,Dis
solution pit, pan-
opticon upon
it featherstorm in swivels drill
subjective retina ô collander of angels
flameblood cataract honey beam stigmatatism
vertiginous plasm callibrator, up
ward tumblers, worm-
holes trembling divinely, limb
from ape torn limb purse, pective
brain bath vegetative
ô memorable fumage choir, arck of
texture of refractive optic sin:
brief-gleam in the
devileye


Olchar E. Lindsann
tekstbron: RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #20

lezing toegevoegd op 2020-04-01 11:05

over deze lezing


cover

Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!

Nostradamus

Download het geluidsbestand van deze lezing (mp3)

    van Paul Snoek
in een lezing van Dirk Vekemans
opgenomen op 11/01/2020



tekst

Nostradamus

I

Mijn hielen aan de koele tegels des waters
en de maan door mijn oorschelp verduisterd,
zo durf ik rusten in de gleuf der glazen heuvels,
waarin de nacht mij als een zucht weerkaatst,
want waarlijk, een kus is mijn enige zintuig.

En zacht, als zilver dat men bijna aanraakt,
volbreng ik verzadigd de werken der goden.

Dit is mijn longen ontladen en drinken en
tussen adem en schaduw bewonderend voelen
hoe mijn handen angstvol in hun warme holte
de koude vingers van hun schepping strelen.

 

II

Het is een droom, voortvluchtig als water,
het korte glimmen van een mantelhaak,
het bijna horen zingen van een vreemde vogel,
iets dat ik mij enkel ‘s winters herinner.

Het is de droom dat ik tover met echo’s
dat ik doorzichtig het water weerkaats
en het water niet naboots,
dat de dauw die in mijn neusgang stolt
de bloem beweent die ik mij heb verbeeld,
dat de kleur die aan mijn vingers kleeft
aan de vleugel ontbreekt van de vlinder
die ik zag met het hart van mijn oog.

Het is de droom dat ik droomde.

III

Wanneer de ijsprins mij verlaat
en mijn borst zich bevrijdt van zijn schuddende ebbe,
wanneer ik mij wond aan de pegels der stilte
of aan het laatste slurpen van het daglicht,
het is dan dat een god mijn lichaam bewoont.

Het is wanneer ik hem vluchtend benader
en op zijn schouder rozen kus of soms
mijn mond laat rusten als een munt
dat ik mij uitwis en kortstondig glinster
als de ster, vóór zij in zee valt.

Het is wanneer ik even sterf
dat ik hem eeuwig liefheb en vallend bewonder.


Paul Snoek
DBNL


Nostradamus

I

Mijn hielen aan de koele tegels des waters
en de maan door mijn oorschelp verduisterd,
zo durf ik rusten in de gleuf der glazen heuvels,
waarin de nacht mij als een zucht weerkaatst,
want waarlijk, een kus is mijn enige zintuig.

En zacht, als zilver dat men bijna aanraakt,
volbreng ik verzadigd de werken der goden.

Dit is mijn longen ontladen en drinken en
tussen adem en schaduw bewonderend voelen
hoe mijn handen angstvol in hun warme holte
de koude vingers van hun schepping strelen.

 

II

Het is een droom, voortvluchtig als water,
het korte glimmen van een mantelhaak,
het bijna horen zingen van een vreemde vogel,
iets dat ik mij enkel ‘s winters herinner.

Het is de droom dat ik tover met echo’s
dat ik doorzichtig het water weerkaats
en het water niet naboots,
dat de dauw die in mijn neusgang stolt
de bloem beweent die ik mij heb verbeeld,
dat de kleur die aan mijn vingers kleeft
aan de vleugel ontbreekt van de vlinder
die ik zag met het hart van mijn oog.

Het is de droom dat ik droomde.

III

Wanneer de ijsprins mij verlaat
en mijn borst zich bevrijdt van zijn schuddende ebbe,
wanneer ik mij wond aan de pegels der stilte
of aan het laatste slurpen van het daglicht,
het is dan dat een god mijn lichaam bewoont.

Het is wanneer ik hem vluchtend benader
en op zijn schouder rozen kus of soms
mijn mond laat rusten als een munt
dat ik mij uitwis en kortstondig glinster
als de ster, vóór zij in zee valt.

Het is wanneer ik even sterf
dat ik hem eeuwig liefheb en vallend bewonder.


Paul Snoek
tekstbron: DBNL

lezing toegevoegd op 2020-03-26 03:44

over deze lezing


cover

muziek : Max Richter – On the Nature of Daylight (Entropy)
mixage : Arnout Camerlinckx
voordracht: dv


Ontdek onze CD-collectie
op BANDCAMP!