Lob der Ferne

    van Paul Celan
in een lezing van Angelika Hulsmans
opgenomen op 06/09/2011



Download dit geluidsbestand

tekst

Im Quell deiner Augen
leben die Garne der Fischer der Irrsee.
Im Quell deiner Augen
hält das Meer sein Versprechen.

Hier werf ich,
ein Herz, das geweilt unter Menschen,
die Kleider von mir und den Glanz eines Schwures :

Schwärzer im Schwarz, bin ich nackter.
Abtrünnig erst bin ich treu.
Ich bin du, wenn ich ich bin.

Im Quell deiner Augen
treib ich und träume von Raub.

Ein Garn fing ein Garn ein :
wir scheiden umschlungen.

Im Quell deiner Augen
erwürgt ein Gehenkter den Strang.


Paul Celan
Paul Celan, Die Gedichte, Suhrkamp, Frankfurt, 2005, p.37

Lof van de verte

In de bron van je ogen
leven de netten der vissers der dwaalzee.
In de bron van je ogen
houdt de zee haar belofte.

Hier werp ik,
een hart, dat onder mensen verbleef,
mijn kleren af en de glans van een eed:

zwarter in het zwart, ben ik naakter.
Afvallig pas ben ik trouw.
Ik ben jij, wanneer ik ik ben.

In de bron van je ogen
drijf ik en droom van roof.

Een net ving een net:
wij scheiden omstrengeld.

In de bron van je ogen
wurgt een gehangene zijn strop.


Paul Celan

lezing toegevoegd op 2020-06-17 12:14

over deze lezing


cover

(ill. en NL-vertaling -  NKdeE 2020)


%d bloggers like this: